ಸೋಮೇಶ್ವರ ಶತಕ

ಸೋಮೇಶ್ವರ ಶತಕ ಕೆಲವಂ ಬಲ್ಲವರಿಂದ ಕಲ್ತು ಕೆಲವಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂಗಳಂ ಕೇಳುತುಂ ಕೆಲವಂ ಮಾಳ್ಪವರಿಂದ ಕಂಡು ಕೆಲವಂ ಸುಜ್ಞಾನದಿಂ ನೋಡುತುಂ ಕೆಲವಂ ಸಜ್ಜನ ಸಂಗದಿಂದಲರಿ...

ಶನಿವಾರ, ಜನವರಿ 31, 2026

ಜೈಮಿನಿ ಭಾರತ 30 - ದೊಡ್ಡಬೆಲೆ ನಾರಾಯಣಶಾಸ್ತ್ರೀ

ಜೈಮಿನಿ ಭಾರತ 30 - ದೊಡ್ಡಬೆಲೆ ನಾರಾಯಣಶಾಸ್ತ್ರೀ


ಸೂಚನೆ:- ನಿದ್ದೆಗೈಯುವಿಂದುಹಾಸನ ಕಂಚುಕದ ಕೊನೆಯೊ। 

ಳಿರ್ದ ಪತ್ರವನೋದಿಕೊಂಡು ಚದುರದಿಂದಂ। 

ತಿರ್ದ್ದಿತನಗಾತನಂ ಕಾಂತನಹ ದಾಯಮಂ ಮಾಡಿದಳ್ ಮಂತ್ರಿತನುಜೆ॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ನಿದ್ರೆಗೈವ= ನಿದ್ರೆ

ಆಡುತ್ತಿದ್ದ, ಇಂದುಹಾಸನ = ಚಂದ್ರಹಾಸನ, ಕಂಚುಕದಕೊನೆಯೊಳ್= ಅಂಗಿಯಜೇಬಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಇದ್ದ= ಕಾಣಿಸು- 

ವಂಥ, ಪತ್ರವನು= ಕಾಗದವನ್ನು, ಮಂತ್ರಿತನುಜೆ= ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯ ಕುವರಿಯು, ಓದಿಕೊಂಡು= ಓದಿಕೊಂಡವಳಾಗಿ, ಅದಂ= ಆ ಕಾಗದವನ್ನು, ಚದುರಿಂದ= ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ, ತಿದ್ದಿ=ತಿದ್ದಿದವಳಾಗಿ, ಆತನಂ= ಆ ಇಂದುಹಾಸನನ್ನು, ತನಗೆ= ತನಗಾಗಿಯೇ, ಕಾಂತನು= ಪತಿಯು, ಆಹ=ಆಗತಕ್ಕ, ದಾಯಮಂ= ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು, ಮಾಡಿದಳ್= ಎಸಗಿದಳು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:-ನಿದ್ರೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಉತ್ತರೀಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪತ್ರವನ್ನು ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯ ಮಗಳಾದ ವಿಷಯೆಯು ಓದಿಕೊಂಡು, ಚದುರತನದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ಅವನು ತನಗೆ ಗಂಡನಾಗುವಂತೆ, ಮಾಡಿದಳು. (ದಾಯ= ಉಪಾಯ, ಅಳತೆ) 


ಕುಂತೀಕುಮಾರ ಕೇಳ್ ಚಂದ್ರಹಾಸಂ ಬನದೊ। 

ಳಿಂತು ಸುಖನಿದ್ರೆಯಿಂದಿರುತಿರ್ಪ ಸಮಯೊಳ್। 

ಕುಂತಳೇಂದ್ರಂಗೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿನಾಮದೊಳೊರ್ವ ಮಗಳುಂಟವಳ್ಗೆ॥ 

ಸಂತತಂ ಮಂತ್ರಿಸುತೆ ವಿಷಯೆ ಸಖಿಯಾಗಿರ್ಪ। 

ಳಂತರಿಸದವರಿರ್ವರುಂ ಬಂದರಲ್ಲಿಗೆ ವ। 

ಸಂತಕಾಲಂ ಪ್ರಾಪ್ತಮಾಗಿರೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಾಳಿಯರ ಗಡಣದಿಂದೆ॥೧॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಕುಂತೀಕುಮಾರ = ಕುಂತೀದೇವಿಯ ಮಗನಾದ ಪಾರ್ಥನೆ,ಕೇಳು= ಆಲಿಸು, ಬನದೊಳ್= ಉದ್ಯಾನ- ವನದಲ್ಲಿ, ಇಂತು=ಈ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ, ಚಂದ್ರಹಾಸನು =ಇಂದುಹಾಸನು, ಸುಖನಿದ್ರೆಯಿಂದ= ಸುಖಾಸ್ಪದವಾದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ- 

ಯಿಂದ, ಇರುತಿರೂಪ= ಇರತಕ್ಕ, ಸಮಯದೊಳ್= ಕಾಲದಲ್ಲಿ,  ಕುಂತಳೇಂದ್ರಂಗೆ= ಕುಂತಳ ರಾಜನಿಗೆ, ಚಂಪಕಮಾಲಿನೀ ನಾಮದ= ಚಂಪಕಮಾಲಿನೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಓರ್ವ= ಒಬ್ಬಳಾದ, ಮಗಳು=ಕುವರಿಯು, ಉಂಟು= ಇದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ್ಗೆ= ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಗೆ,ಸಂತತಂ= ಯಾವಾಗಲೂ, ಮಂತ್ರಿಸುತೆ= ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯ ಮಗಳು, ಸಖಿಯಾಗಿ = ಜೊತೆಗಾರಳಾಗಿ, ಇರ್ಪಳು=ಇರುತ್ತಾಳೆ, ವಸಂತಕಾಲಂ= ವಸಂತಮಾಸವು, ಆಗಿರೆ= ಆಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅವರೀರ್ವರೂ= ಆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿ ವಿಷಯೆ ಎಂಬುವರು, ಅಲ್ಲಿಗೆ= ಆ ಉದ್ಯಾನಕ್ಕೆ, ಆಳಿಯರಗಡಣದಿಂದ=ಸಖಿಯರ ಸಮೇತವಾಗಿ, ಜಲಕ್ರೀಡೆಗೆ= ನೀರಾ-

ಟಕ್ಕಾಗಿ, ಆಂತರಿಸದೆ= ಬಿಡದೆ, ಬಂದರು= ಬಂದು ಸೇರಿದರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:-ಆ ಬಳಿಕ ಜೈಮಿನಿ ಋಷಿಯು ಜನಮೇಜಯನನ್ನು ಕುರಿತು,  ಕೇಳೈ ಜನಮೇಜಯನೆ,  ಕುಂತಳ ನಗರದ ಉದ್ಯಾನ ವನದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರುಗಳನ್ನು ತಂದು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾವಿನ ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಹಾಸನು ಪವಡಿಸಿದ್ದನೆಂದು ನಾರದ ಮುನೀಂದ್ರನು ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ ಮುಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವೆನೆಂತೆನೆ: 

ಅಯ್ಯಾ ಪಾರ್ಥನೆ ಕೇಳು, ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಹಾಸನು ಸುಖನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದನು. ಆ ಕುಂತಳ ರಾಜನಿಗೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿ ಎಂಬ ಓರ್ವ ಮಗಳುಂಟು. ಆ ರಾಜ್ಯದ ಮಂತ್ರಿಯಾದ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಗೆ ವಿಷಯೆ ಎಂಬ ಮಗಳಿರುವಳು. ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿ ಹಾಗೂ ವಿಷಯೆಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ನೇಹವಿತ್ತು. ಆಗ ವಸಂತಕಾಲವಾದ ಕಾರಣ ಸಖೀಜನರೊಂದಿಗೆ ಅವರೀರ್ವರೂ ಚಂದ್ರಹಾಸ ಮಲಗಿದ್ದ ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಾಗಿ ಬಂದರು.


ಒಚ್ಚೋರೆಗಣ್ಣ ಕೋಮಲೆಯರೊಪ್ಪಿಡಿ ನಡುವಿ। 

ನಚ್ಚಿಗದ ಬಾಲಕಿಯರೋರಣ ಪೊಳೆವಲ್ಲ। 

ನಿಚ್ಚಳದ ಕದಪಿನ ನಿತಂಬದಿಯರೊಮ್ಮಾರುವೇಣಿಯ ವಿಲಾಸಿನಿಯರು॥ 

ಒಚ್ಚತದ ಚೆಲ್ವಿನೆಳವೆಣ್ಗಳುಳ್ಗೈಕೊಳ್ಳ। 

ದಚ್ಚರಿಯ ಕಡುಗಕ್ಕಸದ ಬಟ್ಟಬಲ್ಮೊಲೆಯ। 

ಪೊಚ್ಚಪೊಸಜೌವ್ವನದ ನೀರೆಯರ್ ನಡೆತಂದರೊಗ್ಗಾಗಿ ಸಂಭ್ರಮದೊಳು॥೨॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಒಚ್ಚೇರಗಣ್ಣ ಕೋಮಲೆಯರೈ= ಒಂದು ಸೇರೆಸೆಯಷ್ಟು ಅಗಲದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ಸುಂದರಾಂಗಿಯರು, ಒಪ್ಪಿಡಿ= ಒಂದು ಹಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವ, ನಡುವಿನ= ಸೊಂಟವುಳ್ಳ, ಅಚ್ಚಿಗದ= ಆಶ್ಚರ್ಯವ- 

ನ್ನುಂಟು ಮಾಡತಕ್ಕ, ಬಾಲಕಿಯರು= ಯೌವ್ವನಿಗರು, ಓರಣದ= ಪಙ್ತಿಯಾಗಿರತಕ್ಕ, ಪೊಳೆವ= ಪ್ರಕಾಶಿಸತಕ್ಕ, ಪಲ್ಲ= ಹಲೂಲುಗಳುಳ್ಳ, ನಿಚ್ಚಳದ= ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ, ಕದಪಿನ= ಕಪೋಲಗಳುಳ್ಳ, ನಿತಂಬಿನಿಯರು= ನಾರಿಯರು, ಒಮ್ಮಾರು= ಒಂದು ಬಾರಿನಷ್ಟು, ವೇಣಿಯ=ಶಜಡೆಯ. ವಿಲಾಸಿನಿಯರು= ನಾರಿಯರು, ಒಚ್ಚತದ= ಅನುಗುಣವಾಗಿರತಕ್ಕ, ಚೆಲ್ವಿನ= ಅಂದವುಳ್ಳ, ಎಳೆವೆಣ್ಗಳೊಳ್= ಬಾಲೆಯರಲ್ಲಿ, ಕೈಕೊಳ್ಳದ= ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪದಿರತಕ್ಕ, ಅಚ್ಚರಿಯ= ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾ- 

ಡುವ, ಕಡು= ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಕಕ್ಕಸದ= ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರತಕ್ಕ, ಬಟ್ಟ= ದುಂಡಾದ, ಬಲ್ಮೊಲೆಯ= ಪ್ಪನಾದ ಕುಚಗಳುಳ್ಳ, ಪೊಚ್ಚ= ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪೊಸಜವ್ವನದ= ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಪ್ರಾಯದ, ನೀರೆಯರ್= ನಾರಿಯರು, ಸಂಭ್ರಮದೊಳು= ಆನಂದದಿಂದ, ಒಗ್ಗಾಗಿ= ಒಂದಾಗಿ, ನಡೆತಂದರು= ಬಂದರು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ಸೊಂಟವು ಬಹಳ ಸಣ್ಣಗೂ ಅವರ ಹಲ್ಲುಗಳು ಬಹಳ ಬೆಳ್ಳಗೂ ಇದ್ದವು. ವಿಶಾಲವಾದ ಕೆನ್ನೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರ ಜಡೆಗಳು ನಾಗರಹಾವಿನಂತೆ ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವು. ಸುವರ್ಣ ಕುಂಭಗಳಂತಿರುವ ದಪ್ಪ ಮೊಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು. ಅವರ ನುಡಿಯು ಗಿಳಿಗಳ ನುಡಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರಮಾಡುವಂತಿತ್ತು.


ಕಲಕೀರವಾಣಿಯರ್ ಕಾಳಾಹಿವೇಣಿಯರ್। 

ಕಲಭ ಮದಯಾನೆಯರ್ ಕಾಯಜ ನಿಧಾನೆಯರ್। 

ಕಲಧೌತ ಗಾತ್ರೆಯರ್ ಕಂಜಳದ ನೇತ್ರೆಯರ್ ಕಳೆವೆತ್ತ ಕಾಮಿನಿಯರು॥ 

ಕಲಶಕುಚಯುಗಳೆಯರ್ ಕನಕ ಮಣಿನಿಗಳೆಯರ್। 

ಕಳಕಳಿಪ ವದನೆಯರ್ ಕುಲಿಶಾಭ ರದನೆಯರ್। 

ಕಳೆದುಳಿದ ರನ್ನೆಯರ್ ಕಾಂತಿಸಂಪನೆಯರ್ ನಂದನಕೆ ನಡೆತಂದರು॥೩॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :-  ಕಲ= ಇಂಪಾಗಿ ಗಾನ ಮಾಡತಕ್ಕ,  ಕೀರ= ಗಿಳಿಗಳ ಹಾಗೆ, ವಾಣಿಯರ್= ನುಡಿಯತಕ್ಕ, ಕಾಳಾಹಿ= ಕರೀ ನಾಗರಹಾವಿನಂತೆ ಕಾಣತಕ್ಕ, ವೇಣಿಯರ್= ಜಡೆಗಳುಳ್ಳ, ಕಲಭಮದ= ಮತ್ತಗಜಗಳಂತೆ, ಯಾನೆಯರು= ನಡಿಗೆಯುಳ್ಳ, ಕಾಯಜ= ಮನ್ಮಥನಿಗೆ, ನಿಧಾನೆಯರು= ಕಾರಣಭೂತರಾಗಿರತಕ್ಕ, ಕಲಧೌತಗಾತ್ರೆಯರು= ಸುವರ್ಣ ಛಾಯೆಯಿಂದ ಕೂ-

ಡಿರುವ, ಕಂಜದಳ= ಕಮಲದ ಎಸಳ್ಗಳಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ,  ನೇತ್ರೆಯರು= ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ಕಲಶ= ಸುವರ್ಣದ ಗಡಿಗೆಯಂತೆ

ಕುಚಯುಗಳೆಯರು= ಎರುಡು ಮೊಲೆಗಳುಳ್ಳ, ಕನಕಮಣಿ= ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ, ನಿಗಳೆಯರು= ಕೈ ಕಡಗ ಕಾಲ್ಗಡಕಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಕಳ ಕಳಿಪ= ಪ್ರಕಾಶಿಸತಕ್ಕ, ವದನೆಯರು= ಮುಖವುಳ್ಳವರು, ಕುಂದ= ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಹಾಗೆ, ಆಭ= ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ,  ರದನೆಯರು= ದಂತಪಙ್ತಿಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಕಳದು= ಹುಡುಗುತನ ಹೋಗಿ, ಉಳಿದ= ಮುದಿಯಾ-

ಗುವುದು ಮಿಕ್ಕಿರುವ, ರನ್ನೆಯರು= ಪ್ರಾಯದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಕಾಂತಿ ಸಂಪನ್ನೆಯರು= ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿ- 

ರುವ, ಕಳೆವೆತ್ತ= ಕಾಂತಿಯುಕ್ತರಾಗಿರತಕ್ಕ, ಕಾಮಿನಿಯರೈ= ನಾರಿಯರು, ನಂದನಕೆ= ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ,  ನಡೆತಂದರು= ಬಂದು ಸೇರಿದರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:-ಇಂಪಾದ ಗಿಳಿಯಂತೆ ಮಾತನ್ನಾಡುವವರು, ಕರಿನಾಗರ ಹಾವಿನಂತೆ ಐದ್ದವಾಗಿಯೂ ಕಪ್ಪಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಜಡೆಯುಳ್ಳವರು. ಮತ್ತಗಜವದನೆಯರು, ಕಾಮೋದ್ರೇಕವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಬಲ್ಲವರು, ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದ ಮೈಬಣ್ಣವು- 

ಳ್ಳವರು, ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವರು, ಕಳೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ತರುಣಿಯರು,  ಕಳಶಕುಚ ಯುಗಳವುಳ್ಳವರು, ಬಂಗಾರ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೈ ಕಾಲ್ಗಳ ಆಭರಣವುಳ್ಳವರು, ಹೊಳೆಹೊಳೆವ ಮುಖವುಳ್ಳವರು, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಬಿಳುಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವರು, ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಬಂದರು. 


ತಳಿರಡಿಗೆ ತೊಂಡೆವಣ್ ತುಟಿಗೆ ತಾವರೆ ಮೊಗಕೆ। 

ಬೆಳಗಾಯಿ ಮೊಲೆಗೆ ನೈದಿಲೆ ಕಣ್ಗೆ ಬಾಳೆ ತೊಡೆ। 

ಗೆಳೆವಳ್ಳಿಮೈಗೆ ಸಂಪಗೆ ನಾಸಿಕಕೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಗೆಗೆ ಮೊಲ್ಲೆ ಪಲ್ಗೆ॥ 

ಅಳಿ ಕುಂತಳಕೆ ನವಿಲ್ ನುಡಿಗಂಚೆ ನಡೆಗೆ ಕೋ। 

ಗಿಲೆ ಗಿಳಿಗಳಿಂಚರಕೆ ಸೋಲ್ದವಯವಂಗುಳೊಳ್। 

ನೆಲಸಿದುವು ಪೆಣ್ಗಳ್ಗೆ ಸೋಲದವರಾರ್ ನಡೆತಂದರಂಗನೆಯರು॥೪॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಅಡಿಗೆ= ಪಾದಗಳಿಗೆ,  ತಳಿರು= ಚಿಗುರು, ತುಟಿಗೆ= ಕೆಳಭಾಗದ ತುಟಿಗೆ, ತೊಂಡೆವಣ್ಣು= ತೊಂಡೆಯ ಹಣ್ಣು, ಮೊಗಕೆ=ಮುಖಕ್ಕೆ, ತಾವರೆ=ಕಮಲ, ಮೊಲೆಗೆ= ಕುಚಗಳಿಗೆ, ಬೆಳುಗಾಯಿ= ಬೇಲದಹಣ್ಣು, ಕಣ್ಗಗೆ= ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ,  ನೈದಿಲೆ= ಕಪ್ಪು ಕಮಲವು, ತೊಡೆಗೆ= ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ, ಬಾಳೆ= ಕದಳಿಸ್ತಂಭವು, ಮೈಗೆ=ದೇಹಕ್ಕೆ,  ಎಳೆವಳ್ಳಿ= ಕೋಮಲವಾದ ಲತೆ, ನಾಸಿಕ= ಮೂಗಿಗೆ, ಸಂಪಗೆ= ಸಂಪಗೆ ಹೂ, ಪಲ್ಗೆ= ಹಲ್ಲುಗಳಿಗೆ, ಮೊಲ್ಲೆ= ಮಲ್ಲಿಗೆ,  ನಗೆಗೆ= ಮುಗುಳ್ನಗೆಗೆ, ಮಲ್ಲಿಗೆ = ಮಲ್ಲಿಕಾ ಕುಸುಮ, ಕುಂತಲಕೆ= ಕೂದಲಿಗೆ, ಅಳಿ= ದುಂಬಿಗಳು, ನಡೆಗೆ= ನಡೆಯುವ ರೀತಿಗೆ, ಅಂಚೆ= ಹಂಸವೂ, ಇಂಚರಕೆ= ಮೃದುಧ್ವನಿಗೆ, ಕೋಗಿಲೆ ಗಿಳಿಗಳ = ಶುಕ ಪಿಕಂಗಳು, ಸೋಲ್ದು= ಪರಾಜಯಹೊಂದಿ, ಅವಯವಂಗಳೊಳ್= ದೇಹದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ,  ನೆಲಸಿದವು= ಸೇರಿದವು, ಆರು=ಯಾರುತಾನೆ, ಹೆಣ್ಗಳಿಗೆ= ಸ್ತ್ರೀಯರ ಪಾಶಕ್ಕೆ, ಸೋಲದವರು= ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ,( ಎಲ್ಲರೂ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳುವರು) ಎನಲ್= ಎಂಬ ತೆರನಾಗಿ,  ಅಂಗನೆಯರು= ನಾರಿಯರು, ನಡೆತಂದರು= ಬಂದರು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಪಾದಕ್ಕೆಶಚಿಗುರು, ತೊಂಡೆಯ ಹಣ್ಣು ತುಟಿಗೆ,  ಕಮಲವು ಮುಖಕ್ಕೆ, ಬೇಲದಹಣ್ಣು ಮೊಲೆಗೆ, ನೈದಿಲೆಯು ಕಣ್ಣಿಗೆ, ಬಾಳೆಯ ದಿಂಡು ತೊಡೆಗೆ, ಎಳೆಯ ಲತೆಯು ಮೈಗೆ, ಸಂಪಿಗೆಯು ಮೂಗಿಗೆ,  ಮಲ್ಲಿಗೆಯು ನಗೆಗೆ, ಮೊಲ್ಲೆಯ ಹೂ ಹಲ್ಲಿಗೆ, ದುಂಬಿಯು ಮುಂಗುರುಳಿಗೆ, ನವಿಲು ಇಂಪಾದ ಧ್ವನಿಗೆ, ಹಂಸವು ನಡೆಗೆ, ಕೋಗಿಲೆ ಗಿಳಿಗಳು ಇಂಪಾದ ಸ್ವರಕ್ಕೆ ಸೋತು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಆಯಾಯ ಅವಯವದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದವು ಎಂದಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸೋಲದವರಾರು ಎನ್ನುವಂತೆ ತರುಣಿಯರು ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಬಂದರು.  


ಮಿಂಡೆದ್ದ ಪೆಣ್ಗಳುಪವನಕೆ ನಡೆತಂದು ಮುಂ।

ಕೊಂಡು ಬಹುವಿಧದ ಚೇಷ್ಟೆಗಳಿಂದೆ ಭುಲ್ಲವಿಸಿ। 

ಕಂಡ ಕಂಡವನಿಜಾತಂಗಳಂ ಚಿಗುರಿಸಿದರೊಡನೆ ಪೂದೋರಿಸಿದರು॥ 

ತಂಡತಂಡದೊಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪರಿಯಲರ್ಗೊಯ್ದು। 

ಬೆಂಡಾಗಿ ಬಂದು ನಿರ್ಮಲ ಸರೋವರವನು। 

ದ್ದಂಡದೊಳ್ ಪೊಕ್ಕರಂಬುಕ್ರೀಡೆಗಂಗಜನ ಸೊಕ್ಕಾನೆಗಳ ತೆರದೊಳು॥೫॥ 


ಮಿಂಡೆದ್ದ= ಗೃಹಸ್ತಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕವರಾಗಿರತಕ್ಕ, ಪೆಣ್ಗಳು= ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಉಪವನಕೆ= ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ, ನಡೆತಂದು=ಬಂದು, ಮುಂಕೊಂಡು= ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆದು, ಬಹುವಿಧ= ಅನೇಕ ತೆರನಾದ, ಚೇಷ್ಠೆಗಳಿಂದ= ನಡವಳಿಕೆಗಳಿಂದ, ಭುಲ್ಲವಿಸಿ=ಸಂತ- 

ಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಕಂಡಕಂಡ= ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಗೋಚರವಾದ, ಅವನಿಜಾತಂಗಳಂ= ಮರಗಳನ್ನು, ಚಿಗುರಿಸಿದರ್= ಚಿಗುರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು, ಒಡನೆ= ತಡಮಾಡದೆ, ಪೂದೋರಿಸಿದರು= ಹೂವಿನಿದ ತುಂಬಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿ= ಆ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ತಂಡತಂ- 

ಡದೊಳು= ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ, ಪರಿಪರಿಯ= ಬಗೆಬಗೆಯಾದ, ಅಲರ್= ಹೂಗಳನ್ನು, ಕೊಯ್ದು= ಬಿಡಿಸಿ, ಬೆಂಡಾಗಿ= ಚೈತನ್ಯ ಹೋಗಲಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಂಗಜನ= ಮದನನ, ಸೊಕ್ಕಾನೆಗಳ = ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳ, ತೆರದೊಳು= ರೀತಿಯಿಂದ, ಅಂಬುಕ್ರೀಡೆಗೆ= ನೀರಾಟವಾಡಲು, ನಿರ್ಮಲ ಸರೋವರವನು= ತಿಳಿನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಸರೋವರವನ್ನು, ಉದ್ದಂಡದೊಳ್= ನಿರುಪಾಧಿಕವಾಗಿ, ಪೊಕ್ಕರು= ಪ್ರವೇಶಮಾಡಿದರು.  


ತಾತ್ಪರ್ಯ:-ಹೀಗೆ ಏರು ಜವ್ವನದ ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದು ಅನೇಕ ಚೇಷ್ಟೆಗಳಿಂದ ಗಿಡಮರ- 

ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಚಿಗುರಿಸಿ, ಹೂವು ಬಿಡುವಂತೆಮಾಡಿದರು. ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಪರಿಪರಿಯ ಹೂಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಆಯಾಸವಾ-

ಗಲು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮನ್ಮಥನ ಸೊಕ್ಕಾನೆಗಳಂತೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಿಳಿದರು. 


ನಿರಿ ಗುರುಳ್ಗಳ ತುಂಬಿಗಳ ಪೊಳೆವ ಲೋಚನದ। 

ಮರಿಮೀನ ಮೊಗದಲರ್ದಾವರೆಯ ತಿವಳಿಗಳ। 

ಕಿರುದೆರೆಯ ಕಂಧರದ ಕಂಬುವಿನ ಘನ ಕುಚಂಗಳ ಕಂಜ ಮುಕುಳಂಗಳ॥ 

ಪೊರೆವಾರ ಪುಳಿನದ ತನುಚ್ಛವಿಯ ತಿಳಿನೀರ। 

ಮೆರೆವ ಮಧ್ಯದ ಮೃಣಾಳದ ಬಗೆಯ ಭೇದಮಂ। 

ಕುರುಪಿಡುವೊಡರಿದೆನಲ್ ಸರಸಿಯೊಳ್ ತರಳೆಯರ ಜಲಕೇಳಿ ಕಣ್ಗೆಸೆದುದು॥೬॥


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ತರಳೆಯರ= ಬಾಲೆಯರ, ಜಲಕೇಳಿ= ಜಲಕ್ರೀಡೆ, ಸರಸಿಯೊಳ್= ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ತುಂಬಿಗಳ = ಅಳಿವಿಂಡಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯತಕ್ಕ, ನಿಡುಗುರುಳ್ಗಳ= ಉದ್ದನೆಯ ಕೂದಲ್ಗಳಿಂದಲೂ, ಮರಿಮೀನ= ಎಳೆ ಮೀನುಗಳ

ಹಾಗಿರುವ, ಪೊಳೆವ= ಪ್ರಕಾಶವಾದ, ಲೋಚನ=ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು, ಅಲರ್ದಾವರೆಯ= ಅರಳಿದ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಮೇಲಿರುವ ಗೆರೆಗಳಂತೆ, ತ್ರಿವಳಿಗಳ= ಮೂರುಗೆರೆಗಳನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲುಳ್ಳ, ಕಿರುದೆರೆಯ= ಸಣ್ಣ ಅಲೆಗಳ, ಕಂಬುವಿನ= ಶಂಕವನ್ನು ಹೋಲುವ, ಕಂಧರದ= ಕಂಠವುಳ್ಳ, ಕಂಜ= ತಾವರೆಯ, ಮುಕುಳಂಗಳ= ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಹಾಗೆ ಇರುವ, ಘನಕುಚಂಗಳ= ದೊಡ್ಡದಾದ ಸ್ತನಗಳ, ಪೊರೆವಾರ ಪುಳಿನದ= ಬಲವಾದ ನಿತಂಬದ, ತನಿವಾರ= ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಉದಕದಂತಿರುವ,ತನುಚ್ಛವಿಯ= ದೇಹಸೌಂದರ್ಯವುಳ್ಳ, ಮೃಣಾಳದ= ತಾವರೆ ದಂಟನ್ನು ಹೋಲುವ, ಮೆರೆವ= ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾದ, ಮಧ್ಯದ= ಸೊಂಟದ, ಬಗೆಯ= ತೆರದ, ಭೇದಮಂ= ವ್ಯತ್ಯಸ್ತವನ್ನು, ಕುರುಪಿಡಲು= ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು,ಅರಿದು= ಅಸಾಧ್ಯವು, ಎನಲ್= ಎನ್ನುವಂತೆ, ಕಣ್ಗೆ= ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ, ಎಸೆದುದು= ಅಂದವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಆ ಸುಂದರ ತರುಣಿಯರ ಜಲಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ. ಕುರುಳುಗಳೋ ತುಂಬಿಗಳೋ, ಹೊಳೆವ ಕಣ್ಣುಗಳೋ ಮರಿಮೀನುಗಳೋ, ಅರಳಿದ ತಾವರೆಯೋ ಮುಖ ಕಮಲವೋ, ತ್ರಿವಳಿಗಳೋ ಕಿರುದೆರೆಗಳ ಕತ್ತೋ ಶಂಖವೋ,ಮೊಲೆಗಳೋ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗುಗಳೋ, ಜಘನವೋ ಮರಳು ದಿನ್ನೆಯೋ, ತನುವಿನ ಕಾಂತಿಯೋ ತಿಳಿನೀರೋ, ನಡುವೋ ಕಮಲದ ದಂಟೋ, ಅವುಗಳ ಭೇದವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬಂತೆ ತರುಣಿ- 

ಯರು ಜಲಕ್ರೀಡೆಯನ್ನಾಡಿದರು. ತುಂಬಿಯೋ ಮೊದಲಾದವು ಅವರ ಆಯಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದವು. 


ಲಲನೆಯರ್ ತಾವರೆದೆರದ ಮೇಲುದಿನೊಳೆಸೆವ। 

ನೆಲೆಮೊಲೆಗಳಲುಗೆ ತಾವರೆದೆರೆದ ಕೈಗಳಿಂ। 

ತುಡುಕಿದರ್ ಚೆಲ್ವಕಂಕಣ ರವಂ ಮಿಗೆ ಚೆಲ್ವಕಂಕಣ ರವಂಗಳೊಡನೆ॥ 

ವಿಲಸಿತದ ಕಾಸಾರದಂಬುಗಳನೆಸೆವ ಜೀ। 

ರ್ಕೊಳವಿಗಳ ಕದನ ಕಾಸಾರದಂಬುಗಳವೋ। 

ಲಳವಡಿಸಿ ಸರಸಕೇಳಿಗೆ ಪೊಕ್ಕರಡಿಗಡಿಗೆ ಸರಸಕೇಳಿಯಾಗಲು॥೭॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಲಲನೆಯರು= ಸ್ತ್ರೀಯರು, ತಾವು= ತಾವುಗಳು, ಅರೆದೆರೆದ= ಅರ್ಧತೆಗೆದಿರತಕ್ಕ,ಮೇಲುದಿನೊಳ್= ಸೀರೆಯ ಅಂಚಿನಿಂದ, ಎಸೆವ= ಹೊಳೆಯುವ, ನೆಲೆಮೊಲೆಗಳು= ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಸ್ತನಗಳು, ಅಲುಗೆ= ಅಲ್ಲಾಡಲು, ತಾವರೆ= ಸರೋಜವು, ತೆರೆದಕೈಗಳಿಂ= ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಕೈಗಳಿಂದ, ತುಡುಕಿದರ್= ಹಿಡಿದರು, ಚೆಲ್ವ= ಅಂದವಾಗಿರುವ, ಕಂಕಣ= ಕೈ ಕಡಗಗಳ, ರವಂ=ಶಬ್ಧವು, ಮಿಗೆ= ಹೆಚ್ಚಾಗಲು, ಚೆಲ್ವ= ಮೇಲಾದ, ಕಂ= ಉದಕದ, ಕಣ= ಹನಿಗಳ, ರವಂಗಳೊಡನೆ= ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ, ವಿಲಸಿತ= ಹೊಳೆಯುವ, ಕಾಸಾರದ= ಸರೋವರದ, ಅಂಬುಗಳನು= ಉದಕವನ್ನು, ಎಸೆವ= ಚನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವ, ಜೀರ್ಕೊಳವಿಗಳ= ನೀರನ್ನೆರಚುವ ಯಂತ್ರಗಳ, ಕದನಕೆ= ಟಕ್ಕೆ, ಆಸಾರದ= ರಕ್ತಛಾಯೆಯ, ಅಂಬುಗಳವೋ-

ಲ್=ಕಣಗಳಂತೆ, ಅಳವಡಿಸಿ = ಅನುವಾಗಿ, ಸರಸಕೇಳಿಗೆ = ಶೃಂಗಾರ ಚೇಷ್ಟೆಗೆ, ಅಡಿಗಡಿಗೆ= ಬಾರಿಬಾರಿಗೂ, ಆಗಲು= ಆಗಲಾಗಿ, ಜಲಕ್ರೀಡೆಗೆ= ನೀರಾಟಕ್ಕೆ, ಪೊಕ್ಕರು= ಸೇರಿದರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಆ ಲಲನೆಯರು ಅರೆತೆರೆದ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿರುವ ಚೆಲುವಾದ ಮೊಲೆಗಳು ಅಲುಗುತ್ತಿರಲು, ಅರೆತೆರೆದ(ಅಗಲಿಸಿದ) ಕೈಗಳ ಕಂಕಣಗಳು ಅಲುಗುತ್ತಿರುವ ಕಂಕಣಗಳ ಶಬ್ಧದೊಡನೆ ನೀರನ್ನು ಚಿಮ್ಮುವ ಜೀರುಕೊಳವೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸರಸ-

ಕೇಳಿಗೆ ಅನುವಾಗಿ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ನೀರನ್ನು ಚಿಮ್ಮಿದರು. ಇದರಿಂದ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚಿತು. 


ಹೊಳೆವ ಹುಬ್ಬುಗಳ ಭಾಸುರ ಚಾಪಲತೆಯ ಮಂ। 

ಡಳಿಸಿದುನ್ನತ ಪಯೋಧರದ ಕಡೆಗಣ್ಣ ಚಂ। 

ಚಲದ ಭೂಷಣದ ಘನರವದ ಚಿತ್ರಾಂಗಿಯರ್ ತವೆ ಹಸ್ತದೊಳ್ ತೋಯದ॥ 

ಮಳೆಗರೆವುದಚ್ಚರಿಯೆ ಪೇಳೆನೆ ಸೈವಾರಿಯಂ। 

ತುಳುಕಿದರ್ ಬಿಂಕದಿಂದೊರೋರ್ವರ ಮಂಲೆ। 

ಮೊಲೆಗೆಲದ ಕುಂಕುಮದ ಕದಡರುಣ ಗಿರಿತಟದ ಕೆಂಬೊನಲ್ಗಳವೊಲಾಗೆ॥೮॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಹೊಳೆವ = ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾದ, ಹುಬ್ಬುಗಳ = ಹುಬ್ಬುಗಳ,  ಭಾಸುರ= ಹೊಳೆಯುವ, ಚಾಪಲತೆಯ= ಅಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ಮಂಡಳಿಸಿದ= ದುಂಡಾಗಿರುವ, ಉನ್ನತಪಯೋಧರದ= ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೊಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕಡೆಗಣ್ಣ = ಕಟಾಕ್ಷದ, ಚಂಚಲದ= ಚಲನೆಯುಳ್ಳ, ಭೂಷಣದ= ಒಡವೆಗಳ, ಘನರವದ= ಹೆಚ್ಚು ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ. ಚಿತ್ರಾಂಗಿಯರು= ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಹಸ್ತದೊಳ್= ಕರಗಳಲ್ಲಿ, ತವೆ=ಚನ್ನಾಗಿ,  ತೋಯದ ಮಳೆಗರೆವುದು= ನೀರನ್ನು ಎರಚುವ, ಅಚ್ಚರಿಯೆ= ಆಶ್ಚರ್ಯವೇ, ಪೇಳು= ಹೇಳು, ಎನೆ= ಎಂದು ಹೇಳಲು, ಬಿಂಕದಿಂದ=ಒತ್ತಾಗಿ, ಓರ್ವರು= ಒಬ್ಬರು, ಓರ್ವರಮೇಲೆ= ಮತ್ತೊಬ್ಬರಮೇಲೆ, ಮೊಲೆ= ಕುಚಗಳ, ಕೆಲದ= ಪಕ್ಕದ, ಕುಂಕುಮದ= ಕುಂಕುಕೇಸರಿ ಲೇಪಿತ- ವಾದ, ಕದಡಿ= ಕದಡಿದ ಕಾರಣ, ಅರುಣ=ಕೆಂಪಾದ, ಗಿರಿತಟದ= ಪರ್ವತಪ್ರಾಂತದ, ಕೆಂಬೊನಲ್ಗಳವೊಲ್= ರಕ್ತವರ್ಣದ ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ, ಆಗೆ= ಕಾಣುವ, ಸುವಾರಿಯಂ= ನಿರ್ಮಲ ನೀರನ್ನು, ತುಳುಕಿದರು= ಎರಚಿದರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಒಬ್ಬರಮೇಲೊಬ್ಬರು ನೀರನ್ನು ಎರಚುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕುಂಕುಮ ಕಸ್ತೂರಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕದಡಿ ಹೋದದ್ದರಿಂದ ಆ ಸರೋವರದ ನೀರೆಲ್ಲಾ ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಲಿತ್ತು. 


ಹರಿಯ ಲೋಚನಮಜಂ ಕುಳ್ಳಿರ್ಪ ತಾಣಮಿಂ। 

ದಿರೆಯ ನಿಳಯಂ ದಿವಾಕರನ ಕೆಳೆ ಮನ್ಮಥನ। 

ಸರಳ್ಕಾಡಿಗಳಿಕ್ಕೆ ಪರಿಮಳದ ಬೀಡೆನಿಸಿಕೊಂಡು,ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯೊಳು॥ 

ಪರಿಶೋಭಿಸಿದುವಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿಂಗಳಂ ಪೋಲ್ವ। 

ತರುಣಿಯರ ಚೆಲ್ವ ನಗೆಮೊಗದ ಮುಂದೀಗ ತಾ। 

ವರೆಯಾದುವೆಂಬಂತೆ ಪೆಣ್ಗಳಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಸೋಲ್ದುವಾ ಕೊಳದ ಕಮಲಂಗಳು॥೯॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಹರಿಯ= ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ,  ಲೋಚನಂ= ನಯನವು, ಅಜಂ= ಬ್ರಹ್ಮನು, ಕುಳ್ಳಿರ್ಪ= ಕುಳಿತಿರುವ, ತಾಣಂ= ಸ್ಥಾನವು, ಇಂದಿರೆಯ= ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ, ನಿಳಯಂ= ಮಂದಿರವು, ದಿವಾಕರನ = ಸೂರ್ಯನ, ಕಳೆ=ಹೊಳಪು, ಮನ್ಮಥನ= ಮದನನ, ಸರಳು= ಬಾಣ, ಆರಡಿಗಳಿಗೆ=ದುಂಬಿಗಳಿಗೆ,ಇಕ್ಕೆ= ವಾಸಸ್ಥಾನವು, ಪರಿಮಳದ= ಸುರಭಿಯ, ಬೀಡು= ನೆಲೆ, ಎನಿಸಿಕೊಂಡು= ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯೊಳು= ಪೂರೈಸುವಿಕೆಯಿಂದ,ಪರಿಶೋಭಿಸಿದವು= ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾದವು, ಅಲ್ಲಿ= ಆ ಕಾಸಾರದಲ್ಲಿ, ಈಗ= ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ನೆರೆ= ಪೂರ್ಣವಾಗಿ,  ತಿಂಗಳಿಂ= ಚಂದ್ರಿಕೆಯಿಂದ,

ಪೋಲ್ವ= ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿರುವ, ತರುಣಿಯರ= ನಾರಿಯರ, ಚೆಲ್ವ= ಅಲಂಕಾರವಾದ, ನಗೆ ಮೊಗದ ಮುಂದೆ= ಮಂದ- 

ಹಾಸದ ತಾವರೆಯ ಎದುರಿಗೆ, ತಾವು= ತಾವರೆಗಳು, ಅರೆಯಾದವು= ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಎಂಬಂತೆ= ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ, ಆ ಹೆಂಗಳ= ಆ ಬಾಲೆಯರ, ಆಸ್ಯಕೆ= ಮುಖಕಮಲಕ್ಕೆ, ಆ ಕೊಳದ ಕಮಲಂಗಳು= ಆ ಸರೋವರದ ತಾವರೆ ಹೂಗಳು,  ಸೋಲ್ದವು= ಸೋತುಬಿಟ್ಟವು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಆ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ತಾವರೆಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನೂ, ಸೂರ್ಯಂ ಕಾಂತಿಯನ್ನೂ, ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ, ಸುವಾಸನೆಯನ್ನೂ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ್ಯೂಕೂಡ ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಜಲಕ್ರೀಡೆಯನ್ನಾಡುತ್ತಲಿರುವ ಬಾಲೆಯರ ಮುಖಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಚಿಕೆಪಡುವಂತಾಯ್ತು. 


ಮೇಲಕ್ಕುಪ್ಪರಿಸಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಬಿದ್ದೊಡಂ। 

ಲೋಲ ಲೋಚನಕೆ ಪಾಸಟಿಯಾಗದಿರೆ ಮೀನ್ಗ। 

ಳಾಳದೊಳ್ ಮುಳುಗಿದುವು ಗತಿಗಳ ವಿಲಾಸಮಂ ಕಂಡು ಕಲಹಂಸಗಳು॥ 

ಕಾಲಿಂದ ನಡೆಯಲೊಲ್ಲದೆ ನಭಕೆ ಪಾರಿದುವು। 

ಬಾಲೆಯರ ಕಣ್ಣ ಹೊಳಹಿಗೆ ಗಮನದುಜ್ಜುಗಕೆ। 

ಸೋಲದವರಾರೆಂಬ ತೆರನಾಗೆ ಸಲಿಲದೊಳ್ ಕ್ರೀಡಿಸಿದರಂಗನೆಯರು॥೧೦॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಮೀನ್ಗಳು= ಮೀನುಗಳು, ಮೇಲಕೆ= ಮೇಲ್ಗಡೆಗೆ, ಉಪ್ಪರಿಸಿ= ನೆಗೆದು, ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ = ತಲೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಬಿದ್ದಡಂ= ಬಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಲೋಲಲೋಚನಕೆ= ಸ್ತ್ರೀಯರ ಚಂಚಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ, ಪಾಸಟಿ-

ಯು=ಸರಿಯಾದದ್ದು, ಆಗದಿರೆ= ಆಗದೆ ಹೋದ ಕಾರಣ, ಆಳದೊಳ್= ಬಹಳ ಆಳಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಿದವು= ಮುಳುಗಿಕೊಂಡ-

ವು, ಕಲಹಂಸಗಳು=ಅಂಚೆಗಳು, ಗತಿಗಳ ವಿಲಾಸಮಂ ಕಂಡು= ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡಿಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾಲಿಂದ= ತಮ್ಮಕಾಲು

ಗಳಿಂದ , ನಡೆಯಲೊಲ್ಲದೆ=ನಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಶೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು,  ನಭಕೆ= ಅಂತರಿಕ್ಷಕೆ, ಪಾರಿದವು= ಹಾರಿದವು, ಅಂಗನೆಯರು= ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರಾದರೊ, ಬಾಲೆಯರ ಕಣ್ಣ ಹೊಳಹಿಗೆ= ಯುವತಿಯರ ನೇತ್ರಗಳ ಕಾಂತಿಗೆ, ಗಮನ= ನಡೆಯುವ, ಉಜ್ಜುಗಕೆ= ಕೆಲಸಕ್ಕೆ,  ಸೋಲದವರು= ಪರಾಭವವನ್ನೈದದವರು, ಆರು=ಯಾರಿದಾರೆ, ಎಂಬತೆರನಾಗೆ= ಎಂಬ ಬಗೆಯಾಗೆ, ಸಲಿಲದೊಳ್= ಸರೋವರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಕ್ರೀಡಿಸಿದರು= ಆಟವಾಡಿದರು. 

ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಬಿದ್ದರೂ, ಈ ತರುಣಿಯರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸಮವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮರಿಮೀನುಗಳು ನಾಚಿ ಸರೋವರದ ತಳಕ್ಕೆ ಹೋದವು. ತರುಣಿಯರ ನಡೆಯನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜಹಂಸಗಳು ನಾಚಿ ನಡೆಯಲು ಒಲ್ಲದೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರೆದವು. ಹೆಂಗಳ ಕಣ್ಣ ಕಾಂತಿಗೆ, ನಡೆಯ ವಿಲಾಸಕ್ಕೆ ಸೋಲದವರಾರು ಎಂಬಂತೆ ಆ ಬಾಲೆಯರು ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು


ಶಿಖರಿ ದಶನ ದ್ಯುತಿಯ ಬೆಳ್ನಗೆಯ ಸೂಸಲೆನೆ। 

ನಖ ರುಚಿಯ ತೆರಳಿಕೆಯ ಹೊರಳಿಯೆನೆ ಲೋಚನ ವಿ। 

ಶಿಖದ ಮುಮೊನೆಯೊಗರ ಧಾಳಿಯೆನೆ ಹಾರಮಂ ಪರಿದು ಬೀರ್ದರೊ ಪೇಳೆನೆ॥ 

ಸಖಿಯರಂ ಕೂಡಿಕೊಂಡೊರ್ವರೊರ್ವರ್ಗೆ ಸ।

ಮ್ಮುಖವಾಗಿ ವಿಷಯೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರಾಗ।

ಸುಖ ಜಲಕ್ರೀಡೆಯೊಳ್ ಚೆಲ್ವ ತಿಳಿನೀರ ತುಂತುರ್ವನಿಗಳೆಸೆದಿರ್ದುವು॥೧೧॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :-= ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿಷಯೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರು= ಮಂತ್ರಿಯ ಮಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕುವ-ರಿಯರು, 

ಸಖಿಯರಂ ಕೂಡಿಕೊಂಡು= ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಓರ್ವರು= ಒಬ್ಬರು, ಓರ್ವರ್ಗೆ= ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ, ಸಮ್ಮುಖಮಾಗಿ= ಎದುರುಬದುರಾಗಿ ನಿಂತು, ಸುಖ= ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಬೀರುವ, ಜಲಕ್ರೀಡೆಯೊಳ್ = ನೀರಾಟದಲ್ಲಿ, ಚೆಲ್ವ= ಎರಚಾಡುವ,ತಿಳಿ-

ನೀರ= ಶುಭ್ರವಾದ ನೀರ, ತುಂತುರ್ವನಿಗಳು= ನೀರಿನ ಕಣಗಳು, ಶಿಖರಿ= ದಾಡಿಮೀ ಬೀಜಗಳಂತಿರತಕ್ಕ,ದಶನ= ಹಲ್ಲು- 

ಗಳ, ದ್ಯುತಿಯ= ಪ್ರಭೆಯಂತಿರುವ, ಬೆಳ್ನಗೆಯ ಸೂಸಲು= ಮಂದಹಾಸದ ಪ್ರವಾಹವು, ಎನೆ= ಎಂಬಂತೆ, ನಖರುಚಿಯು= 

ಉಗುರುಗಳ ಕಾಂತಿಯು, ತೆರಳಿಕೆಯ= ಪ್ರಸರಣದ, ಹೊರಳಿ= ಸಮುದಾಯವು, ಎನೆ= ಎಂಬಂತೆ, ಲೋಚನವಿಶಿಖದ= 

ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟವೆಂಬ ಬಾಣದ, ಮುಮ್ಮೊನೆಯ= ತುದಿಯ, ಒಗರ=ಕಳೆಯ, ಧಾಳಿಯು= ಸಮುದಾಯವು, ಎನೆ= ಎನ್ನು- 

ವಂತೆ, ಹಾರಮಂ= ಮುತ್ತಿನ ಮಾಲಿಕೆಯನ್ನು, ಪರಿದು= ಕಿತ್ತುಹಾಕಿ, ಬೀರ್ದರೊ= ಎರಚಿಬಿಟ್ಟರೊ, ಪೇಳು= ನುಡಿ, ಎನೆ= ಎಂಬಂತೆ, ಎಸೆದಿರ್ದವು= ಹೊಳೆಹೊಳೆಯುತ್ತಲಿದ್ದವು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ವಿಷಯೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರು ಸಖಿಯರೊಡನೆ ಒಬ್ಬರಮೇಲೊಬ್ಬರು ನೀರೆರಚುವಾಗ ಹರಿದ ತುಂತುರುಗಳು ದಾಳಿಂಬೆಯ ಬೀಜದಂತಿರುವ ಹಲ್ಲುಗಳ ಕಾಂತಿಯ ಮಂದಹಾಸದ ಹರಡುವಿಕೆಯೋ, ಉಗುರುಗಳ ಕಾಂತಿಯ ಪ್ರವಾಹವೋ, ನೋಟವೆಂಬ ಬಾಣದ ದಾಳಿಯೋ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದರೋ ಎಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು


ಮುದದಿಂದ ವಿಷಯೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರೊಡನೆ। 

ಸದತಿಯರ್ ನಾನಾಪ್ರಕಾರದಿಂ ಕ್ರೀಡಿಸಿದ। 

ರುದಕದೊಳ್ ಬಳಿಕ ತಮ್ಮಾನನ ಶುಧಾಂಶು ಮಂಡಲದ ಬೆಳುದಿಂಗಳಿಂದೆ॥ 

ಸುದಮಲ ಸರೋವರದ ತೀರದೊಳ್ ಬಳಸಿ ಕ। 

ಟ್ಟಿದ ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಸೋಪಾನದೊಳೊಸರ್ವ ನೀ। 

ರೊದವಿತೆನೆ ಮೈಗಳ್ಗೆ ತಣ್ಣಸಂ ತೋರಲಾ ಕೊಳದಿಂದೆ ಪೊರಮಟ್ಟರು॥೧೨॥


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಉದಕದೊಳ್= ಆ ಸರೋವರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಸುದತಿಯರು= ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲಾ, ವಿಷಯೆ 

ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರೊಡನೆ= ವಿಷಯೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡು,  ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರದಿಂದ= ತಂಡತಂಡ- 

ವಾಗಿ, ಮುದದಿಂದ = ಆನಂದದಿಂದ, ಕ್ರೀಡಿಸಿದರು= ನೀರಾಟವಾಡಿದರು, ಬಳಿಕ =ಅನಂತರ, ಸತ್= ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಅಮಲ= ಸ್ವಚ್ಛವಾದ, ಸರೋವರದ ತೀರದೊಳ್= ಕಾಸಾರದ ತಡಿಯಲ್ಲಿ, ಬಳಸಿ= ಆವರಿಸಿ, ಕಟ್ಟಿದ= ನಿರ್ಮಿಸಿರತಕ್ಕ, ಚಂದ್ರಕಾಂತದ= ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಶಿಲೆಯ, ಸೋಪಾನದೊಳು= ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿಂದ, ಒಸರ್ವ= ಜಿನುಗುವ, ನೀರು= ಉದಕವು, ತಮ್ಮ=ಸ್ವಕೀಯವಾದ, ಆನನ= ಮುಖದ, ಸುಧಾಂಶುಮಂಡಲದ= ಚಂದ್ರಮಂಡಲದ, ಬೆಳದಿಂಗಳಿಂದ= ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದ, ಒದವಿತು= ಉಂಟಾಯಿತು,  ಎನೆ= ಎಂಬಂತೆ, ಮೈಗಳ್ಗೆ= ತಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ,  ತಣ್ಣನಂ= ಶೈತ್ಯವು, ತೋರೆ= ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಆ ಕೊಳದಿಂದ= ಆ ಸರೋವರದಿಂದ, ಪೊರಮಟ್ಟರು= ಹೊರಗಡೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ವಿಷಯೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರು ತಮ್ಮ ಗೆಳತಿಯರೊಡನೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರದಿಂದ ಆಟವಾಡಿದರು. ಬಳಿಕ ತಮ್ಮ ಮುಖಚಂದ್ರದ ಬೆಳುದಿಂಗಳಿಂದ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಶಿಲೆಗಳ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ದ್ರವಿಸಿ, ಆ ದ್ರವವು ತಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಶರೀರ ಅತಿ ತಣ್ಣಗಾಯಿತೆಂಬಂತೆ ತಣ್ಣಗಾಗಲು, ಸರೋವರದಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬಂದರು.  


ಕೂಲವನಡರ್ದು ನನೆದಂಗದೊಳ್ ಪೊತ್ತಿದ ದು। 

ಕೂಲದೊಳಿರಲ್ಕೆ ತಾಪಸರ ದೃಢಮತಿಗೆ ಪ್ರತಿ। 

ಕೂಲ ಕೃತಿಗಳೊ ಮೋಹನದ ರಸದೊಳಾರ್ದತೆಯನಾಂತ ಚೆಲ್ವಿನ ಕಣೆಗಳೊ॥

ಸಾಲ ಮಣಿಮಯದ ಸೋಪಾನದೊಳ್ ನಿಲಿಸಿರ್ದ। 

ಸಾಲಭಂಜಿಕೆಗಳೊ ವಿಚಿತ್ರಮೆನೆ ರಂಜಿತ ರ। 

ಸಾಲ ಪಲ್ಲವ ಪಾಣಿ ಪಾದ ತಳದಬಲೆಯರ ರೂಪುಗಳ್ ಕಣ್ಗೆಸೆದವು॥೧೩॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ರಂಜಿತ= ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ರಸಾಲ=ಮಾವಿನಮರದ, ಪಲ್ಲವ= ಚಿಗುರನ್ನು ಹೋಲುವ, ಪಾಣಿ= ಕೈಗ- 

ಳನ್ನೂ ,ಪಾದತಳದ= ಅಂಗಾಲುಗಳ, ಅಬಲೆಯರ= ನಾರಿಯರ, ರೂಪುಗಳ್= ಆಕೃತಿಗಳು,ಕೂಲವನು= ತೀರವನ್ನು, ಅಡರ್ದು= ಮೇಲೆಬಂದು, ನನೆದ= ಒದ್ದೆಯಾಗಿರುವ, ಅಂಗದ= ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಪತ್ತಿದ= ಸೇರಿರತಕ್ಕ, ದುಕೂಲದೊಳ್=ಸೀರೆ-

ಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಇರಲ್ಕೆ= ಇರುವದರಿಂದ, ತಾಪಸರ= ತಪಸ್ವಿಗಳ, ದೃಢಮತಿಗೆ = ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತಕ್ಕೆ, ಪ್ರತಿಕೂಲಕೃತಿಗ-

ಳೊ= ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾದ ಆಕಾರಗಳೊ, ಮೋಹನದ= ಭ್ರಾಂತಿಯೆನ್ನತಕ್ಕ, ರಸದೊಳ್= ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಆರ್ದ್ರತೆಯನು= ತೊಯ್ದು ಹೋಗಿರುವಿಕೆಯನ್ನು, ಆಂತ=ಪಡೆದ, ಚೆಲ್ವಿನ= ಚನ್ನಾದ, ಕಣೆಗಳೊ= ಬಾಣಗಳೊ, ಸಾಲ= ಸಾಲಾಗಿರತಕ್ಕ, ಮಣಿಮಯ-

ದ= ರತ್ನಖಚಿತವಾದ (ಚಂದ್ರಕಾಂತದ) ಸೋಪಾನದೊಳ್= ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ, ನಿಲಿಸಿರ್ದ= ನಿಲ್ಲಿಸಿರತಕ್ಕ, ಸಾಲಭಂಜಿ-

ಕೆಗಳೊ= ಬೊಂಬೆಗಳೊ, ವಿಚಿತ್ರಂ= ಅಚ್ಚರಿಯು, ಎನೆ= ಎಂಬತೆರನಾಗಿ, ಕಣ್ಗೆ= ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ, ಎಸೆದವು= ಅಂದವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದವು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸರೋವರ ದಡವನ್ನು ಹತ್ತಿ ನಿಂತಿರಲು ಅವರುಟ್ಟ ಒದ್ದೆ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮೈಗೆ ಅಂಟಿದ್ದವು. ಅವರು ತಪಸ್ವಿಗಳ ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾದ ಆಕೃತಿಗಳೋ, ಮೋಹನರಸದಿಂದ ನೆನೆದ ಚಲುವಿನ ಬಾಣಗಳೋ, ಮಮಣಿಮಯವಾದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆಶನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಸಾಲು ಬೊಂಬೆಗಳೋ ಇದು ಅತಿವಿಚಿತ್ರ ಎನ್ನಿಸುವಂತೆ , ಮಾವಿನ ಮರದ ಚಿಗುರಿನಂತಿರುವ ಪಾದ ಕೈಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ತರುಣಿಯರ ರೂಪಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. 


ಅದಟಿಂದೆ ಮನ್ಮಥಂ ತ್ರಿಜಗಮಂ ಗೆಲ್ವೊಡೆಯೊ। 

ಳೊದವಿದ ಪಲವು ಕೈದುಗಳನಲ್ಲಿ ಜಾಡಿಸಿ ತೊ। 

ಳೆದು ತೀರದೊಳ್ ನಿಲಿಸಿ ಮೇಲಣಿಂದೊರೆಗಳಂ ತುಡಿಸಿದನೊ ಪೇಳೆನಲ್ಕೆ॥ 

ಉದಕದಿಂ ಪೊರಮಟ್ಟು ನಿಂದ ನೀರೆಯರ ಕಾ। 

ಯದ ಬಳಿಯೆ ನನೆದು ನಿಡಿದಾಗಿ ಮಿಡಿಪರಿಯಂತಿ। 

ಳಿದು ಜೋಲ್ವ ಕೇಶಪಾಶಂಗಳಾರಾಜಿಸಿದುವೇನೆಂಬೆನಚ್ಚರಿಯನು॥೧೪॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಉದಕದಿಂ= ಸರೋವರದ ನೀರಿನಿಂದ, ಪೊರಮಟ್ಟು = ಹೊರಬಂದು, ನಿಂದ= ನಿಂತುಕೊಂಡಿರತಕ್ಕ, ನೀರೆಯರ= ಸ್ತ್ರೀಯರ, ಕಾಯದಬಳಿಯ= ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ನೆನೆದು= ಒದ್ದೆಯಾಗಿ, ನಿಡಿಯಾಗಿ=ನೀಳವಾಗಿ, ಮಿಡಿಪರ್ಯಂತ= ಕಾಲಿನ ಕೊನೆತನಕ, ಇಳಿದು= ಇಳಿಬಿದ್ದು, ಜೋಲ್ವ= ನೇತಾಡುತ್ತಿರುವ, ಕೇಶಪಾಶಂಗಳು= ಕೂದಲ್ಗಳು, ಮನ್ಮಥಂ= ಮದನನು, ತ್ರಿಜಗಮಂ= ಮೂರುಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಅಧಟಿಂದ= ಸಾಹಸದಿಂದ, ಗೆಲ್ವೆಡೆಯೊಳ್= ಜಯಿಸು- 

ವಾಗ, ಒದಗಿದ್ದ= ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ, ಪಲವು= ಹಲವು, ಕೈದುಗಳ= ಆಯುಧಗಳನ್ನು, ಅಲ್ಲಿ= ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಜಾಡಿಸಿ= ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ, ತೊಳೆದು= ಕೊಳೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ತಿಕ್ಕಿ, ತೀರದೊಳ್= ತಡಿಯಲ್ಲಿ, ನಿಲಿಸಿ=ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮೇಣಾ= ಅಲ್ಲದೆ, ಇಂದು= ಈ ಹೊತ್ತು, ಒರೆಗಳಂ ತೊಡಿಸಿದನೋ= ಕತ್ತಿಯ ಚೀಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದನೊ, ಪೇಳು= ಹೇಳು, ಎನಲ್ಕೆ= ಎಂಬರೀತಿಯಾಗಿ, ಆರಾಜಿಸಿದವು= ಹೊಳೆಯುತ್ತಲಿದ್ದವು, ಅಚ್ಚರಿಯನು= ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು,  ಏನೆಂಬೆನು= ಏನೆಂದು ಹೇಳಲಿ.  


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಮನ್ಮಥನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಹಲವು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ತೊಳೆದು ನೇರನ್ನು ಕೊಡವಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವನೋ ಎಂಬಂತೆ ಆ ಸುಂದರಿಯರ ಕೂದಲುಗಳುಮುಡಿಯಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೂ ರಾಜಿಸಿದವು. 


ತೊಳಗುವ ನಿತಂಬ ಗಿರಿಯಿಂದಾಗಸಕೆ ಪರ್ಬಿ। 

ಬೆಳೆಯವಲ್ಲಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲಸಿದೆಣೆವಕ್ಕಿಗಳ್। 

ಬಳಿವಿಡಿದು ಮದನ ಶಬರನ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಭಕುಬ್ಬಿಕೊಂಡೇಳ್ವ ತೆರದೆ॥ 

ಸಲಿಲದೊಳ್ ನನೆದ ದೇವಾಂಗದೊಳಡರ್ದ ನೆಲೆ। 

ಮೊಲೆಗಳಾರಾಜಿಸೆ ಮೃಗಾಕ್ಷಿಯರ ಚೆಲ್ವು ನಿ। 

ಚ್ಚಳದಿಂದೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಕಾಸಾರ ತೀರದೊಳ್ ತೀರದೊಳ್ಪಿಂದೆ ಮೆರೆದು॥೧೫॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಆಗ = ಜಲಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಚಂದ್ರಕಾಂತದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾಸಾರ-

ತೀರದೊಳ್= ಸರೋವರದ ತಡಿಯಲ್ಲಿ,  ತೀವಿದ= ಆವರಿಸಿದ, ಒಳ್ಪಿಂದ= ಮೇಲ್ಮೆಯಿಂದ, ಎಸೆವ= ಹೊಳೆಯುವ, ಮೃಗಾಕ್ಷಿಯರ= ನಾರಿಯರ, ಚೆಲ್ವು= ಸೌಂದರ್ಯವು, ತೊಳಗುವ= ಹೊಳೆವ, ನಿತಂಬಗಿರಿಯಿಂದ= ಕಟಿಯ ಹಿಂಭಾಗ- 

ವೆಂಬ ಗಿರಿಯಿಂದ, ಆಗಸಕೆ= ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ, ಪರ್ಬಿದ= ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ, ಎಳೆಯವಲ್ಲಿಯಮೇಲೆ= ಎಳೆಯದಾದ ಬಳ್ಳಿಯ ಮೇಲ್ಗಡೆನೆಲಸಿದ= ಸೇರಿರುವ, ಎಣೆವಕ್ಕಿಗಳ್= ಚಕ್ರವಾಕಗಳು, ಬಳಿವಿಡಿದು= ಸಮೀಪವಾಗಿ, ಮದನ= ಮನ್ಮಥನ, ಶಬರನಬಲೆಗೆ= ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಲೆಗೆ, ಸಿಕ್ಕಿ= ವಶವಾಗಿ, ನಭಕೆ= ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ,  ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡು= ಉನ್ನತವಾಗಿ, ಏಳ್ವ ತೆರದಿ=ಏಳುವ ಬಗೆಯಾಗಿ, ಸಲಿಲದೊಳ್= ನೀರಿನಲ್ಲಿ,  ನನೆದ=ನೆನೆದಿರತಕ್ಕ, ದಿವ್ಯಾಂಗದೊಳ್= ಉತ್ತಮವಾದ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಅಡರ್ದ= ಆವರಿಸಿರತಕ್ಕ, ನೆಲೆಮೊಲೆಗಳು= ಸ್ಥಿರವಾಗಿರತಕ್ಕ ಕುಚಗಳು, ನಿಚ್ಚಳದಿಂ= ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ,  ಸಲೆ= ಚನ್ನಾಗಿ, ಕಾಣಿಸಿದವು= ಗೋಚರಿಸಿದವು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಶೋಭಿಸುವ ನಿತಂಬಗಿರಿಯಿಂದ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಿದ ಅವರ ದೇಹಲತೆಯೆಂಬ ಎಳೆಯ ಬಳ್ಳಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಚಕ್ರವಾಕದ ಜೋಡಿಯು, ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕು ಆಕಾಶದತ್ತ ಉಬ್ಬಿವೆಯೋ ಎಂಬಂತೆ ಆ ಸುಂದರಿಯರ ನೆನೆದ ಕುಪ್ಪುಸದಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುವ ಮೊಲೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದವು. ಸರೋವರ ತೀರದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಅದರಿಂದ ವೃದ್ಧಿಸಿತು. 


ಹಿಮದಿಂದೆ ತಣ್ಸಂಪಡೆದಿರ್ದ ಮಾಗಿಯಂ। 

ಕ್ರಮದಿಂದೆ ಜಾರಿಸಿ ವಸಂತರ್ತು ತಲೆದೋರ್ಪ। 

ಸಮಯದವೋಲೇಣಾಕ್ಷಿಯರ್ ನನೆದ ಮೈಯೊಳಿಹ ವಸನಂಗಳಂ ಸಡಿಲ್ಚಿ॥ 

ರಮಣೀಯ ಚಿತ್ರಾವಲಂಬನದ ಶೋಭೆಗಳ। 

ಸಮನಿಸಿದ ಚಂದ್ರಿಕೆಯ ಸೊಗಸುವೆಳೆಮಾದಳದ। 

ಸುಮನೋನುರಾಗದಿಂ ಪಲವು ಬಣ್ಣಂಗಳಂ ತೆಗೆದುಟ್ಟು ರಂಜಿಸಿದರು॥೧೬॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಹಿಮದಿಂದೆ = ಮಂಜಿನದೆಸೆಯಿಂದ, ತಣ್ಣಸಂಪಡೆದಿರ್ದ= ತಣ್ಣಗಾಗಿದ್ದ, ಮಾಗಿಯಂ= ಮಾರ್ಗಶಿರ ಪುಷ್ಯವೆಂಬೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು, ಕ್ರಮದಿಂ= ಕಾಲಕ್ರಮದಿಂದ, ಜಾರಿಸಿ= ಹೋಗಲಾಡಿಸಿ, ವಸಂತಋತು= ಚೈತ್ರವೈಶಾಖ

ಮಾಸಗಳು, ತಲೆದೋರ್ವಸಮಯದೊಳು= ಕಾಣಬರುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಏಣಾಕ್ಷಿಯರು= ಮೃಗಾಕ್ಷಿಯರು, ನನೆದ= ಒದ್ದೆಯಾದ, ಮೈಯೊಳು= ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಇಹ=ಇರತಕ್ಕ, ವಸನಂಗಳಂ= ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು, ಸಡಿಲ್ಚಿ= ಕಳಚಿ,ರಮಣೀಯ= ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾದ, ಚಿತ್ರಾವಲಂಬನದ= ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು ಬೀರಿದರು,  ಶೋಭೆಗಳ= ಕಳೆಗಳನ್ನು, ಸಮನಿಸಿದ = ಉಂಟಾ- 

ಗಿರತಕ್ಕ, ಚಂದ್ರಿಕೆಯ=ತಿಂಗಳ ಬೆಳಕಿನ, ಸೊಗಸುವ=ಸುಂದರವಾಗಿರುವ, ಎಳೆಮಾದಳದ=ಎಳಮಾದಳದ ಹಣ್ಣಿನ, ಸುಮನ= ಹೂವುಗಳ, ಅನುರಾಗದಿಂ= ವರ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿರತಕ್ಕ, ಪಲವು=ವಿಧವಿಧವಾದ, ಬಣ್ಣಗಳಂ= ಸೀರೆಗಳನ್ನು, ತೆಗೆದು= ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಉಟ್ಟು= ಧರಿಸಿ,  ರಂಜಿಸಿದರು= ಹೊಳೆಯುತ್ತಲಿದ್ದರು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಚಳಿಯ ಕೊರೆತದಿಂದ ತಣ್ಣಗಿದ್ದ ಮಾಗಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜಾರಿಸಿ ವಸಂತಋತುವು ಬರುವ ಕಾಲದಂತೆ, ಆ ಹರಿಣಾಕ್ಷಿಯರು ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ನೆನೆದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ, ಬೆಳದಿಂಗಳು ಎಳೆಮಾದಳದ ಹಣ್ಣು(ಬಿಳಿ, ಹಸುರು) ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆಗಳನ್ನುಟ್ಟರು. 


ತಡಿಗಡರ್ದೊಡನೆ ಮಡಿವರ್ಗಮಂ ತೆಗೆದುಟ್ಟು। 

ನಿಡುಗುರುಳ್ಗೆಸೆವ ಧೂಪದ ಪೊಗೆಗಳಂ ಕೊಟ್ಟು । 

ತೊಡವೆಲ್ಲಮಂ ತೊಟ್ಟು ಪಣೆಗೆ ತಿಲಕವನಿಟ್ಟು ತಿಗುರಿಂದೆ ಸೊಬಗುವಟ್ಟು॥ 

ಅಡಿಗಲತಿಗೆಯನಕ್ಷಿಗಂಜನವನಲರ್ಗಳಂ। 

ಮುಡಿಗೆ ನುಣ್ಗದಪಿಂಗೆ ಮಕರ ಪತ್ರಮನಾಂತು। 

ಬಿಡದೆ ಮಧುಪಾನಮಂ ಮಾಡಿ ಕಪ್ಪುರವೀಳೆಯಂಗೊಂಡು ಸೊಗಯಿಸಿದರು॥೧೭॥


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ತಡಿಗೆ= ಸರೋವರದ ದಡಕ್ಕೆ, ಅಡರ್ದು= ಏರಿಬಂದು, ಮಡಿವರ್ಗಮಂ = ಶುಚಿಯಾಗಿರುವ ಮಡಿ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು,  ಒಡನೆ=ಕೂಡಲೆ, ತೆಗೆದುಕೊಂಡು= ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಉಟ್ಟು= ಉಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಎಸೆವ= ಹೊಳೆಯುವ, ಧೂಪದಪೊಗೆಗಳಂ= ಸಾಂಬ್ರಾಣಿಯ ಹೊಗೆಯನ್ನು, ನಿಡಿಗುರುಳ್ಗೆ= ಉದ್ದವಾದ ತಮ್ಮ ಕೂದಲುಗಳಿಗೆ, ಕೊಟ್ಟು = ತೆಗೆದುಕೊಂಡು,  ತೊಡವೆಲ್ಲಮಂ= ಆಭರಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ,ತೊಟ್ಟು =ಧರಿಸಿ,  ತಿಲಕವನು= ಕುಂಕುಮವನ್ನು, ಪಣೆಗೆ= ಹಣೆಗೆ, ಇಟ್ಟು= ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರಾಗಿ, ತಿಗುರಿಂದ= ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡಿರತಕ್ಕ ಸುಗಂಧದಿಂದ, ಸೊಬಗುವಟ್ಟು= ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ,ಅಲತಿ- 

ಕೆಯನು= ಅಲಕ್ತವೆಂಬ ರಸವನ್ನು, ಅಡಿಗೆ= ಕಾಲುಗಳಿಗೂ, ಅಂಜನ=ಕಪ್ಪನ್ನು, ಅಕ್ಷಿಗೆ= ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೂ, ಅಲರ್ಗಳಂ= ಹೂವನ್ನು, ಮುಡಿಗೆ= ತಲೆಗೆ, ಮಕರಪತ್ರವನು= ಮಕರಿಕಾಪತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು, ನುಣ್ಗದಪಿಂಗೆ= ನುಣ್ಣಗಿರುವ ಕಪೋಲಗಳಿಗು, ಆಂತು= ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಧುಪಾನಮಂ= ಮಧ್ಯಸೇವನೆಯನ್ನು , ಬಿಡದೆ= ತಪ್ಪದೆ,  ಮಾಡಿ= ನೆರವೇರಿಸಿ,  ಕರ್ಪೂರವೀಳೆಯಮಂ= ಪಚ್ಚಕರ್ಪೂರಸಹಿತವಾದ ತಾಂಬೂಲವನ್ನು, ಕೊಂಡು= ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸೊಗಯಿಸಿದರು= ಕಾಂತಿಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಸರೋವರದ ದಡವನ್ನು ಹತ್ತಿ,  ಒಗೆದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನುಟ್ಟು , ಉದ್ದವಾದ ಮುಂಗುರುಳಿಗ ಧೂಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಆಭರಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೊಟ್ಟು,  ಹಣೆಗೆ ತಿಲಕವನಿಟ್ಟು, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಾದಕ್ಕೆ ಅಲತಿಗೆಯ ರಸವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಂಜನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಹೂಮುಡಿದು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮಕರಪತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮದ್ಯಪಾನಮಾಡಿ, ಕರ್ಪೂರವೀಳೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರು. 


ಬಳಿಕೊರ್ವರೊರ್ವರಂ ನೋಡುತ್ತೆ ದೂಡುತ್ತೆ। 

ನಲವಿಂದೆ ನೃತ್ತಮಂ ಮಾಡುತ್ತೆ ಪಾಡುತ್ತೆ। 

ಬಳಸಿ ಸರಸೋಕ್ತಿಗಳನಾಡುತ್ತೆ ತೀಡುತ್ತೆ ಬೆಳ್ನಗೆಯ ಬೆಡಗುಗಳನು॥ 

ಅಲರ್ಗಳಂ ತೆಗೆತೆಗೆದು ನೀಡುತ್ತೆ ಸೂಡುತ್ತೆ। 

ಲಲಿತ ಮಧು ಚಷಕಮಂ ಬೇಡುತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತೆ। 

ಕಲೆಗಳ ವಿಲಾಸಮಂ ಪೂಡುತ್ತೆ ಕೂಡುತ್ತೆ ಕಣ್ಗೆಸೆದರೆಳೆವೆಣ್ಣುಗಳು॥೧೮॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಬಳಿಕ = ಆಮೇಲೆ, ಎಳೆವೆಣ್ಗಳು= ಬಾಲೆಯರು, ಓರೂವರು= ಒಬ್ಬರು, ಓರ್ವರಂ= ಬೇರೊಬ್ಬರನ್ನು, ನೋಡುತ್ತ= ನಿರುಕಿಸುತ್ತ, ಕೂಡುತ್ತ= ಒಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬರು ನೆರೆಯುತ್ತ, ನೃತ್ಯಮಂ= ನಾಟ್ಯವನ್ನು, ನಲವಿಂದ=ಸಂತೋ- ಷದಿಂದ, ಮಾಡುತ್ತ= ಎಸಗುತ್ತ, ಪಾಡುತ್ತ= ಗಾನಮಾಡುತ್ತ, ನೆಲಸಿ= ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಸರಸ= ರಸಭರಿತವಾದ, ಉಕ್ತಿಗಳನು= ಮಾತುಗಳನ್ನು, ಆಡುತ್ತ= ನುಡಿಯುತ್ತ, ಬೆಳ್ನಗೆಯ= ಹುಸಿನಗುವಿನ, ಬೆಡಗುಗಳನು= ವೈಯಾರವನ್ನು, ತೀಡುತ್ತ= ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತ, ಅಲರ್ಗಳಂ= ಹೂಗಳನ್ನು,  ತೆಗೆತೆಗೆದು= ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೊಯಿದವರಾಗಿ, ನೀಡುತ್ತ= ಕೊಡುತ್ತಲೂ, ಸೂಡುತ್ತ= ತುರುಬಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತ, ಲಲಿತ= ಅಂದವಾದ, ಮಧುಚಷಕಮಂ= ಮದ್ಯದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು, ಬೇಡುತ್ತ= ಕೇಳುತ್ತಲೂ, ಕಾಡುತ್ತ= ತೊಂದೆ ಕೊಡುತ್ತ, ಕಲೆಗಳ= ಮನ್ಮಥವಿಕಾರವಾದ, ವಿಲಾಸಮಂ= ನಡವಳಿಕೆ- 

ಗಳನ್ನು, ಪೂಡುತ್ತೆ=ಎಸಗುತ್ತಲೂ, ಕೂಡುತ್ತ= ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಾಗಿ ನೆರೆಯುತ್ತಲೂ, ಕಣ್ಗೆ= ನೋಟಕ್ಕೆ, ಎಸೆದರು= ಅಂದವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರು.  


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಬಳಿಕ ಆ ತರುಣಿಯರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡುತ್ತಾ ದೂಡುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸರಸೋಕ್ತಿಗಳನ್ನುಆಡುತ್ತಾ, ಎಳೆನಗೆಯ ಬೆಡಗನ್ನು ತೋರುತ್ತಾ, ಹೂಗಳನ್ನು ಒಬ್ರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೊಡುತ್ತಾ ಮುಡಿಯುತ್ತಾ, ಮಧುಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ ಕಾಡುತ್ತಾವ, ಕಲಾವಿಲಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿದರು. 


ಆಳಿಯರೊಳಿಂತು ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಗೆ ಸರಸ। 

ಕೇಳಿ ವೆಗ್ಗಳಿಸಿರ್ದ ಸಮಯದೊಳಲರ್ಗೊಯ್ವ। 

ಬೇಳಂಬದಿಂದೆ ಕೆಲಸಿಡಿದು ಬಂದಾ ವಿಷಯೆ ಚೂತದ್ರುಮದ ನೆಳಲೊಳು॥ 

ತೋಳ ತಲೆಗಿಂಬಿನ ತಳಿರ್ವಸೆಯ ಮೇಲೆ ತಂ। 

ಗಾಳಿಗೊಡ್ಡಿದ ಮೆಯ್ಯ ಸೊಗಸಿಂದೆ ಮರದು ನಿ। 

ದ್ರಾಲೋಲನಾಗಿ ಮಲಗಿಹ ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ ಕಂಡು ಸೈವೆರಗಾದಳು॥೧೯॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಆಳಿಯರೊಳು= ಜೊತೆಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಗೆ= ಅರಸುಕುವರಿಗೆ, ಸರಸಕೇಳಿ= ಸರಸವಾದ ಕ್ರೀಡೆಯು, ಇಂತು= ಈ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ,  ವೆಗ್ಗಳಿಸಿ= ಮಿತಿಮೀರಿ, ಇರ್ದ= ಇದ್ದ, ಸಮಯದೊಳ್= ವೇಳೆ- 

ಯಲ್ಲಿ, ಅಲರ್ಗೊಯ್ವ= ಹೂಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ವುವ, ಬೇಳಂಬದಿಂದ= ಕೆಲಸದಿಂದ, ಕೆಲಸಿಡಿದು= ಒಬ್ಬಳೇ ಹೊರಟು, ಚೂತದ್ರುಮದ= ಮಾವಿನ ಮರದ, ನೆಳಲೊಳು= ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ತೋಳ=ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನೇ, ತಲೆದಿಂಬಿನ= ತಲೆದಿಂಬಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತಳಿರ್ವಸೆಯಮೇಲೆ= ಚಿಗುರು ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ, ತಂಗಾಳಿಗೆ= ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಗೆ, ಒಡ್ಡಿದ= ಚಾಚಿರುವ, ಮೈಸೊಗಸಿಂದ= ದೇಹದ ಅಲಂಕೃತಿಯಿಂದ, ಮರೆದ= ಮರೆತ, ನಿದ್ರಾಲೋಲನಾಗಿ= ನಿದ್ರಾ ಪರವಶನಾಗಿ, ಮಲಗಿಹ= ಮಲಗಿರುವ, ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ ಕಂಡು= ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೈವೆರಗಾದಳು= ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡಳು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಈ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ವಿಷಯೆ ಚಂಪಕಮಾಲಿನಿಯರು ಸಖೀಜನರಿಂದೊಡಗೂಡಿ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಲಿರುವಾಗ ವಿಷಯೆ ಅಲ್ಲಲೂಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ ಅವರ ಗುಂಪನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಏಕಾಕಿನಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಾ ಬಲು ಚನ್ನಾಗಿ ಚಿಗುರಿರುವ ಮಾವಿನ ಮರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು. ಆ ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತೋಳನ್ನೇ ತಲೆದಿಂಬಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡಳು. 


ಲೋಕತ್ರಯಂ ತನಗೆ ವಶವರ್ತಿಯಾದುದಿ। 

ನ್ನೇಕೆ ಧಾವತಿಯೆಂದು ಸುಖದಿಂದೆ ಪವಡಿಸಿದ। 

ನೋ ಕಬ್ಬುವಿಲ್ಲನೆನೆ ಬೇಸರದೆ ಬಾಂದಳದೊಳಾವಗಂ ನಡೆವ ಬವಣಿ॥ 

ಸಾಕೆಂದು ನಿದ್ರೆಗೈದನೊ ಸೋಮನೆನೆ ವನ। 

ಶ್ರೀಕಾಮಿನಿಯರತಿಶ್ರಮದೊಳೊರಗಿದನೊ ಕುಸು। 

ಮಾಕರನೆನಲ್ಕೆ ಮಲಗಿಹ ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ ಕಂಡು ವಿಸ್ಮಿತೆಯಾದಳು॥೨೦॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ತನಗೆ= ಮೀನಕೇತನನಿಗೆ, ಲೋಕತ್ರಯಂ= ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ವಶವರ್ತಿಯಾದುದು= ಕೈಸೇರಿತು, ಇನ್ನು= ಹೀಗಾದ ಬಳಿಕ,  ಧಾವತಿ= ಅವಸರವು, ಏಕೆ=ಏತಕ್ಕೆ, ಎಂದು= ಎಂಬುದಾಗಿ ಅಂದುಕೊಂಡು, ಕಬ್ಬುವಿಲ್ಲನು= ಮನ್ಮಥನು, ಸುಖದಿಂದ = ನಿರುಪಾಧಿಕವಾಗಿ,  ಪವಡಿಸಿದನೊ= ನಿದ್ರೆಗೈಯುವನೊ, ಎಂದು= ಎಂಬಂತೆ, ಸೋಮನು= ಚಂದ್ರನು, ಬೇಸರದೆ= ಆಲಸ್ಯಪಡದೆ, ಬಾಂದಳದೊಳು= ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಆವಗಂ= ಅನವರತವೂ, ನಡೆವ= ತಿರುಗಾ- 

ಡುವ, ಬವಣಿ= ವ್ಯಥೆಯು, ಸಾಕು=ಇನ್ನು ಬೇಡ, ಎಂದು= ಎಂಬುದಾಗಿ, ನಿದ್ರೆಗೈದನೊ= ನಿದ್ರೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೊ, ಎನೆ= ಎಂಬಪರಿಯಿಂದಲೂ, ಕುಸುಮಾಕರನು= ವಸಂತನು, ವನಶ್ರೀ= ಉದ್ಯಾನ ವನವೆಂಬ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೆಂಬ, ಕಾಮಿನಿ= ಸ್ತ್ರೀಯೊ-

ಡನೆ, ರತಿ=ರಮಿಸಿದ್ದರಿಂದುಂಟಾದ, ಶ್ರಮೆಯೊಳು= ಬಳಲಿಕೆಯಿಂದ, ಒರಗಿದನೊ= ನಿದ್ರೆಗೈದನೊ, ಎನಲ್ಕೆ= ಎನ್ನುವ ಬಗೆಯಿಂದಲೂ, ಮಲಗಿಹ = ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ, ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ =ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು,  ಕಂಡು=ನೋಡಿ, ವಿಸ್ಮಿತೆಯಾದಳು= ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡಳು.  


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಮೂರುಲೋಕಗಳನ್ನೂ ವಶಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮನ್ಮಥನಂತೆಯೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿಸುತ್ತಿ ಬಳಲಿರತಕ್ಕ ಚಂದ್ರನೆಂಬಂತೆರನಾಗಿಯೂ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸಿ ಆಯಾಸಗೊಂಡ ಮಹಾ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆಯೂ ಭ್ರಾಂತಿಗೊಂಡಳು. 


 

ಶನಿವಾರ, ಜನವರಿ 24, 2026

ಜೈಮಿನಿ ಭಾರತ 29 - ದೊಡ್ಡಬೆಲೆ ನಾರಾಯಣಶಾಸ್ತ್ರೀ

ಜೈಮಿನಿ ಭಾರತ 29 - ದೊಡ್ಡಬೆಲೆ ನಾರಾಯಣಶಾಸ್ತ್ರೀ


ಸೂಚನೆ:- ಮಂತ್ರಿ ಮತ್ಸರದಿಂದೆ ಮುಂದೆ ತಪ್ಪುವ ದೈವ। 

ಯಂತ್ರಭೇದವನರಿಯದಿಂದುಹಾಸನ ಮೇಲೆ। 

ತಂತ್ರಮಂ ಪಣ್ಣಿ ಕೊಲಿಸುವೆನೆಂದು ಕಳುಹಿದಂ ಕುಂತಳೇಂದ್ರನ ನಗರಿಗೆ॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಮಂತ್ರಿ= ಅಮಾತ್ಯನಾದ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ, ಮುಂದೆ=ಅನಂತರ, ತಪ್ಪುವ= ನಿವಾರಣೆಯನ್ನೈದುವ, ದೈವ= ದೇವರ ಸಂಬಂಧವಾದ, ಯಂತ್ರ= ಆಜ್ಞೆಯ, ಭೇದವನು= ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು,ಅರಿಯದೆ = ತಿಳಿಯಲಾರದೆ, ಕೊಲಿಸುವೆನು= ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಎಂದು=ಎಂಬತೆರನಾಗಿ, ಮತ್ಸರದಿಂದ= ಅಸೂಯೆಯಿಂದ, ಇಂದುಹಾಸನಮೇಲೆ= ಚಂದ್ರಹಾಸನಮೇಲೆ, ತಂತ್ರಮಂಪಣ್ಣಿ=ಹೂಟವೊಂದನ್ನು ಬಗೆದು, ಕುಂತಳೇಂದ್ರನ ನಗರಿಗೆ= ಕುಂತಳ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ, ಕಳುಹಿದಂ = ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟ- 

ನು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:-ಮುಂದೆ ದೈವೇಚ್ಛೆಯಿಂದಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನರಿಯದೆ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯು ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ಹೂಡಿ ಕುಂತಳಪುರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. 


ಧ್ರುವನಂಬರಸ್ಥಳದೊಳಸ್ಮತ್ಪಿತಾಮಹಂ। 

ದಿವದೊಳ್ ಭೀಷಣಂ ಲಂಕೆಯೊಳ್ ಪಾತಾಳ । 

ಭುವನದೊಳ್ ಬಲಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರಂ ಕಾಣ್ವರಾರೀ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಂದೆ॥ 

ಅವನಿ ಪಾವನಮಪ್ಪುದಾತನಂ ಸಂಧಿಸುವ। 

ಲವಲವಿಕೆಯಾಗಿರ್ಪ್ಪುದೆಲೆ ತಪೋಧನ ತನಗೆ। 

ವಿವರಿಸೀತನ ಕಥೆಯನೆಂದರ್ಜುನಂ ಕೇಳ್ದೊಡಾ ಮುನಿಪನಿಂತೆಂದನು॥೧॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಅರ್ಜುನಂ=ಫಲುಗುಣನು ( ನಾರದನನ್ನು ಕುರಿತು) ಎಲೆ ತಪೋಧನ=ಎಲೈ ಋಷಿವರ್ಯನೆ, ಅಂಬರಸ್ಥ-

ಳದೊಳು= ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಧ್ರುವನು= ಧ್ರುವಚಕ್ರವರ್ತಿಯೂ,ದಿವದೋಳ್= ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಅಸ್ಮತ್ಪಿತಾಮಹಂ= ನಮ್ಮ ತಾತನಾದ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನೂ, ಲಂಕೆಯೊಳ್= ಲಂಕಾಪಟ್ಟಣದೊಳಗೆ, ವಿಭೀಷಣಂ= ವಿಭೀಷಣನೂ, ಪಾತಾಳ ಭವನದೊಳ್= ಪಾತಾಳಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಬಲಿ= ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯೂ, (ಇರುವ ಹಾಗೆ) ಆರು= ಯಾರುತಾನೆ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರಂ-

ಕಾಣ್ಬರು= ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರನ್ನು ನೋಡುವರು, ಅವನಿ=ಲೋಕವು, ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಂದ= ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನೆಂಬವನಿಂದ, ಪಾವನಂ= ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನೈದಿದ್ದು, ಅಪ್ಪುವುದು=ಆಗುತ್ತದೆ, ಆತನಂ= ಆ ಇಂದುಹಾಸನನ್ನು, ಸಂಧಿಸುವ= ದರ್ಶನಮಾ- 

ಡಿಕೊಳ್ಳತಕ್ಕ, ಲವಲವಿಕೆಯು=ಉತ್ಸಾಹವು,ಆಗಿರ್ಪುದು= ಆಗಿದೆ, ಎಲೆ ತಪೋಧನ= ಮಹನೀಯನೆ, ಈತನ= ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು, ತನಗೆ=ನನಗೆ, ವಿವರಿಸು= ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳು, ಎಂದು= ಎಂಬತೆರನಾಗಿ,  ಕೇಳ್ದಡೆ= ಕೇಳಲಾಗಿ, ಇಂತು= ಮುಂದೆಹೇಳುವಂತೆ, ಆ ಮುನಿಪನು= ನಾರದನು, ಎಂದನು= ಹೇಳತೊಡಗಿದನು.


ಅ॥ವಿ॥ ಭವನ= ಮನೆ, ಭುವನ= ಪ್ರಪಂಚ. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಎಲೈ ದೇವಮುನಿಯೆ! ಧ್ರುವರಾಯನು ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೂ,ನಮ್ಮ ತಾತನಾದ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗ-

ಲೋಕದೊಳಗೂ, ವಿಭೀಷಣನು ಲಂಕಾನಗರದಲ್ಲಿಯೂ, ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿಯೂ, ಇದ್ದುಕೊಂಡು ವಿಷ್ಣು- 

ಭಕ್ತಾಗ್ರೇಸರರೆಂದು ಖ್ಯಾತಿಗೊಂಡಿರುವೈದಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಅತ್ಯಧಿಕವಾದ ಹೆಸರನ್ನೂ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಉಳ್ಳ ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಂದ ಈ ಭೂಮಂಡಲವೆಲ್ಲ ಪಾವನವಾಗುತ್ತಲಿರುವುದು . ಇಂತಹ ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ನಡತೆಯುಳ್ಳ ಚಂದ್ರಹ್ಸನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲವಿರುವುದು. ದಯಮಾಡಿ ಆತನ ಕಥೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಫಲುಗುಣನು ಈ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ನಾರದನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದದೇವಮುನಿಯಾದ ನಾರದನು ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಮುಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲಾರಂಭಿಸಿದನು. 


ಆಲಿಸೆಲೆ ಫಲುಗುಣ ಕುಳಿಂದಕನ ಭವನದೊಳ್ । 

ಬಾಲಕಂ ಪೆರ್ಚುವ ಸುಧಾಂಶುಕಳೆಯಿಂ ನಗುವ। 

ಲೀಲೆಯಿಂ ಚಂದ್ರಹಾಸಂ ತಪ್ಪನೆಂಬಂತೆ ದಿನದಿನಕೆಶವರ್ಧಿಸುತಿರೆ॥ 

ಮೇಲೆ ಮೇಲೆಸೆದುದಾ ಪೊಳಲ ಸಿರಿ ವಿಮಲ ಗುಣ। 

ಶೀಲದಿಂ ಮೆರೆದುದೆಲ್ಲಾ ಜನಂ ಬಿಡದೆ ಕೊಡ। 

ವಾಲಂ ಕರೆದುವಾಕಳುತ್ತು ಬಿತ್ತದೆ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತಿಳೆ ಮಳೆಗಳಿಂದೆ॥೨॥


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :-  ಎಲೆ ಫಲುಗುಣ= ಅಯ್ಯಾ ಪಾರ್ಥನೆ, ಆಲಿಸು= ಕೇಳು, ಬಾಲಂ= ಹಸುಳೆಯಾದ ಚಂದ್ರಹಾಸನು, ಪೆಚ್ಚುವ= ಅಧಿಕವಾಗುವ,ಸುಧಾಂಶು= ಚಂದ್ರನ, ಕಳೆಯಂ= ಹೊಳಪನ್ನು,ನಗುವಲೀಲೆಯಿಂ= ಹಾಸ್ಯಗೈವ ಪರಿಯಿಂದ,

ಚಂದ್ರಹಾಸಂ ತಪ್ಪನು= ಚಂದ್ರಹಾಸನೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇಲ್ಲ, ಎಂಬಂತೆ= ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಾಗಿ, ದಿನದಿನಕೆ= ದಿನೇ ದಿನೇ , ಕುಳಿಂಕನ= ಚಂದನಾವತಿಯೊಡನೆ, ಭವನದೊಳ್= ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ, ವರ್ಧಿಸುತಿರೆ= ಮೇಲ್ಮೆಯನ್ನೈದುತ್ತಿರಲು, ಆ ಪೊಳಲ ಸಿರಿ= ಆ ನಗರದ ಐಶ್ವರ್ಯವು, ಮೇಲೆಮೇಲೆ= ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗುತ್ತ, ಎಸೆದುದು= ಹೊಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಎಲ್ಲಾ ಜನಂ= ಅಲ್ಲಿಯ ನಿವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ,ವಿಮಲ=ಪರಿಶುದ್ಧವಾದ, ಗುಣಶೀಲದಿ= ಸದ್ಗುಣ ಸದಾಚಾರಗಳಿಂದ, ಮೆರೆದುದು= ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು, ಆಕಳುಗಳು= ಹಸುಗಳು, ಬಿಡದೆ= ತಪ್ಪದೆ, ಕೊಡವಾಲಂ= ಬಿಂದಿಗೆ ತುಂಬ ಹಾಲನ್ನು, ಕರೆದವು= ಕರೆ-

ಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಇಳೆ= ಭೂಮಿ, ಬಿತ್ತದೆ= ಬಿತ್ತನೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಮಳೆಗಳಿಂದ = ಚನ್ನಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುವುದರಿಂದ, ಬೆಳೆ- 

ಯತೊಡಗಿತು= ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು.  


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಕೇಳೈ ಅರ್ಜುನಾ, ಚಂದ್ರಹೃಸನು ಮೇಧಾವಿಯೆಂಬ ಚಂದನಾವತಿಯ ರಾಜನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ಮಹಾನುಭಾವನು ಮೇಧಾವಿಯ ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿದಂದಿನಿಂದ ಐಸಿರಿಯು ದಿನೇದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುವುದಕ್ಕಾರಂಭವಾಯಿತು. ಆ ಚಂದನಾವತಿಯ ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಸದ್ಗುಣ ಸದಾಚಾರ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿರುತ್ತಲಿದ್ದ-

ರು. ಅಲ್ಲಿನ ಹಸುಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದು ಬಿಂದಿಗೆಯ ತುಂಬಾ ಹಾಲನ್ನು ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು,. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಮಳೆಬೆಳೆಗಳು ಆಗುತ್ತ ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರುತ್ತಲಿದ್ದರು. 


ಸೂಚಿತದ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದೆ।

ಯಾಚಿತದೊಳನುಪಮದ ಶಿಶು ನಿಧಾನಂ ತನಗೆ।

ಗೋಚರಿಸಿತೆಂದು ನಲಿದಾ ಕುಳಿಂದನುಮವನ ರಾಣಿಯುಂ ದಿನದಿನದೊಳು॥ 

ಲೋಚನಂ ತಣಿಯೆ ನೋಡುತ ಹರ್ಷವಾರಿಧಿಯ। 

ವೀಚಿಯೊಳ್ ಮುಳುಗಾಡಿ ಪುತ್ರವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂ। 

ದಾ ಚಂದ್ರಹಾಸನಭ್ಯುದಯದೊಳ್ ಪೆರ್ಚಿದರನೇಕ ಸಂಪದಮೊದವಲು॥೩॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಆ ಕುಳಿಂದನು= ಆ ಚಂದನಾವತಿಯೊಡೆಯನೂ, ಅವನ ರಾಣಿಯುಂ= ಆತನ ಅರಸಿಯಾದ ಮೇಧಾವಿನಿಯೂ ಸಹ, ತಮಗೆ=ತಮಗಾದರೊ, ಸೂಚಿತದ= ಒದಗಿದ, ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದ= ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಪರಿಪಾಕದಿಂದ, ಅಯಾಚಿತದೊಳು=ಇಚ್ಛೆಇಲ್ಲದಿರುವಂತೆ, ಅನುಪಮ= ಅಸಾಧಾರಣವಾದ, ಶಿಶುನಿಧಾನಂ= ಮಗುವೆಂಬ ಫಲವು(ನಿಕ್ಷೇಪ) ಗೋಚರಿಸಿತು =ಸಿದ್ಧಿಸಿತು, ಎಂದು=ಎಂಬತೆರನಾಗಿ, ನಲಿದು=ಆನಂದಹೊಂದಿ, ಲೋಚನಂದಣಿಯೆ= ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವ ವರೆಗೂ, ದಿನದಿನದೊಳು= ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಹರ್ಷವಾರಿಧಿವೀಚಿಯೊಳ್= ಆನಂದವೆಂಬ ಕಡಲಿನ ತೆರೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮುಳುಗಾಡಿ= ತೇಲಾಡಿ, ಅನೇಕ ಸಂಪದಂ= ಐಶ್ವರ್ಯ ಸಮುದಾಯವು, ಒದವಲು= ಬಂದು ಸೇರಲು, ಆ ಚಂದ್ರಹಾಸನ = ಆ ಚಂದ್ರಹಾಸನೆಂಬ ಬಾಲಕನ, ಅಭ್ಯುದಯದೊಳ್

= ಏಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಪುತ್ರವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ= ಸುತನೆಂಬ ಮೋಹಾತಿಶಯದಿಂದ, ಪೆರ್ಚಿದರು= ಏಳಿಗೆಹೊಂದಿದರು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಚಂದನಾವತಿಯ ರಾಜನೂ ರಾಣಿಯೂ ಸಹ ತಮಗೆ ಅಪ್ರಾರ್ಥಿತವಾಗಿ ದೊರೆತ ಉತ್ತಮೋತ್ತಮವಾದ ಈ ಬಾಲಕನನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಆನಂದಗೊಂಡು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯವೇ ಈ ಬಾಲಕನ ರೂಪವಾಗಿ ಬಂದಿರುವು- 

ದೆಂದೆಣಸಿ ಆನಂದಾಬುಧಿಯಲ್ಲಿ ಓಲಾಡುತ್ತಾ, ಬಾಲಕನಾದ ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಏಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿಯಾದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾದರು.


ಲಕ್ಷಣದೊಳೆಸೆವ ಸುಕುಮಾರನಂ ನಗರಿಗ। 

ಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿಹ ಕುಳಿಂದಂ ಕೆಲವು ದಿನದ ಮೇ। 

ಲಕ್ಷರಭ್ಯಾಸಕಿರಿಸಿದೊಡೆ ಹರಿಯೆಂಬೆರಡು ವರ್ಣಮಲ್ಲದೆ ಪೆರತನು॥ 

ಅಕ್ಷಿಯಿಂದೀಕ್ಷಿಸದೆ ವಾಚಿಸದಿರಲ್ಕೆ ಗುರು। 

ಶಿಕ್ಷಿಸಿ ಕನಲ್ದು ಬರೆಯೆಂದೊಡಂ ಕೇಳದಿರೆ। 

ತತ್ಕ್ಷಣದೊಳಾತನೈತಂದವನ ತಾತಂಗದಂ ಪೇಳ್ದೊಡಿಂತೆಂದನು॥೪॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಕೆಲವು ದಿನದಮೇಲೆ= ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದನಂತರ,ನಗರಿಗೆ= ಚಂದನಾವತಿಗೆ, ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿಹ= ಒಡೆಯನಾಗಿರತಕ್ಕ, ಕುಳಿಂದಕಂ= ಕುಳಿಂದಕನು, ಲಕ್ಷಣದೊಳ್= ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ,ಎಸೆವ=ಹೊಳೆವ, ಸುಕುಮಾರನಂ =ಕೋಮಲಾಂಗನಾದ ಬಾಲಕನನ್ನು, ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ= ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಸಲು, ಇರಿಸಿದೊಡೆ=ಬಿಡಲಾಗಿ, ಹರಿಯೆಂಬ= ಹರಿಯೆ-

ನ್ನತಕ್ಕ,ಎರಡನು= ಎರಡನ್ನೆ, ಅಲ್ಲದೆ= ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅಕ್ಷಿಯಿಂದ= ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೂ ಕೂಡ, ಪೆರತನು= ಅನ್ಯವಾದ್ದನ್ನು, ಈಕ್ಷಿ-

ಸದೆ= ನೋಡದೆ, ವಾಚಿಸದೆ= ಓದದೆ, ಇರಲ್ಕೆ= ಇದ್ದಕಾರಣ, ಗುರು= ಶಿಕ್ಷಕರು, ಶಿಕ್ಷಿಸಿ= ಹೊಡೆದು, ಕನಲ್ದು= ಕೋಪಿಸಿ-

ಕೊಂಡು, ಬರೆಯೊಂದೊಡಂ= ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ತಿದ್ದೆಂದರೂಶಕೂಡ, ಕೇಳದೆ= ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ, ಆತನು=ಆ ಶಿಕ್ಷಕನು, ತಕ್ಷಣದೊಳ್= ಕೂಡಲೇ, ಐತಂದು= ಬಂದು, ಅವನತಾತಂಗೆ= ಕುಳಿಂದರಾಜನಿಗೆ, ಪೇಳ್ದಡೆ= ತಿಳಿಸಲು, ಇಂತೆಂದನು= ಮುಂದೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು. 


ಅ॥ವಿ॥ ಅಧ್ಯಕ್ಷ (ತ್ಸ.) ಅದ್ಧಿಕ( ತ್ಭ) 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಹೀಗೆಯೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ಬಳಿಕ  ಕುಳಿಂದರಾಜನು, ರಾಜಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದೊಪ್ಪುತ್ತಲಿರುವ, ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿದನು. ಆ ವಿದ್ಯಾಗುರುವು ರಾಜಕುಮಾರನಾದ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ವಿಧವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿದರೂ ನಿಷ್ಫಲವಾಯಿತು. ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಗೆ ಹರಿಯೆಂಬೆರಡು ಅಕ್ಷರದಮೇಲಲೆ ಆಶೆಯೇ ಹೊರತು ಮತ್ತೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೂ ನೋಡದೆಯೂ ಓದದೆಯೂ ಇದ್ದನಾದ್ದರಿಂದ ಗುರುವಿಗೆ ಕೋಪ ಹೆಚ್ಚಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಮನಸ್ವಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡುರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಇದ್ದ ಸಂಗತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿಸಿದನು. 


ಈತನೇಕಾದಶಿಯೊಳುಪವಾಸಮಂ ಮಾಳ್ಪ। 

ನೀತನಂ ಕಂಡು ನಾವೆಲ್ಲರುಮನುಷ್ಠಿಸುವೆ। 

ವೀತನಚ್ಯುತಭಕ್ತನೀತನಿಂದೆನಗಪ್ಪುದಭ್ಯುದಯಮಿಹಪರದೊಳು॥ 

ಈತನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ತನುಜಾತರಿಲ್ಲ ತನ। 

ಗೀತನಲ್ಲಿಯೆ ಜೀವಮಾಗಿರ್ಪೆನಾನದರಿ। 

ನೀತನೆಂತಾದೊಡಿರಲೀತಂಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಬೇಡೆಂದಂ ಕುಳಿಂದನಂದು॥೫॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಆ ಕುಳಿಂದಂ= ಆ ಕುಳಿಂದನು, ಏಕಾದಶಿಯೊಳು= ಏಕಾದಶಿಯ ದಿವಸ, ಈತನು= ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನು, 

ಉಪವೃಸಮಾಳ್ಪನು= ಉಪವಾಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಾವೆಲ್ಲರುಂ= ನಾವುಗಳೆಲ್ಲಾ, ಈತನಂಕಂಡು= ಇವನ ನಡವಳಿ-

ಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅನುಷ್ಠಿಸುವೆವು= ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ, ಈತನು= ಈ ಬಾಲಕನಾದರೋ, ಅಚ್ಯುತಭಕ್ತನು= ವಿಷ್ಣು ಭಕ್ತನಾಗಿರುವನು, ಎನಗೆ= ನನಗೆ, ಇಹಪರದೊಳು= ಈ ಲೋಕ ಪರಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಅಭ್ಯುದಯಂ= ಏಳಿಗೆಯು,ಈತ-

ನಿಂದ= ಇವನಿಂದಲೇ, ಅಪ್ಪುದು= ಆಗುತ್ತದೆ, ಈತನಲ್ಲದೆ= ಇವನನ್ನುಬಿಟ್ಟರೆ, ಬೇರೆ ಸುತರು= ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳು, ತನಗೆ= ನನಗಾದರೊ, ಇಲ್ಲ=ಇಲ್ಲವು,ಈತನಲ್ಲಿಯೇ= ಈ ಹಸುಳೆಯಲ್ಲಿಯೇ,ಜೀವಂ ಆಗಿರ್ಪೆನು= ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರು- 

ವೆನು, ಅದರಿಂ= ಆದಕಾರಣ, ಈತಂ= ಈ ಬಾಲಕನು, ಎಂತಾದೊಡಂ= ಹೇಗೆಬೇಕಾದರೂ, ಇರಲಿ= ಇರತಕ್ಕವನಾಗಲಿ, ಈತಂಗೆ= ಇವನಿಗೆ, ಶಿಕ್ಷೆ= ದಂಡಿಸುವಿಕೆಯು,ಬೇಡ=ಕೂಡದು, ಎಂದು= ಎಂಬುದಾಗಿ , ಅಂದು= ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಎಂದಂ= ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಆಗ ಮೇಧಾವಿಯು ವಿದ್ಯಾಗುರುವನ್ನು ಕುರಿತು, ಈ ಬಾಲಕನು ಏಕಾದಶೀದಿನ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಮಾಡುವನು. ಇವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಆಚರಿಸುತ್ತಲಿರುವೆವು. ಇವನು ವಿಷ್ಣು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರೇಸರನು. ನನಗೆ ಉಂಟಾ-

ಗಬೇಕಾಗಿರುವ ಇಹ ಪರ ಸುಖಗಳಿಗೆ ಈ ಬಾಲಕನೇ ಕಾರಣನಾಗಿರುವನು. ನನಗೆ ಇವನೊಬ್ಬನೆ ಮಗನಾದ್ದರಿಂದ  ಈ ಹಸುಳೆಯನ್ನು ಕಂಡರೆ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚಾದ ಪ್ರೇಮವಿರುವುದು. ಇವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವು ನಿಲ್ಲಲಾರದ ಕಾರಣ ಈಶಬಾಲಕನು ಹೇಗಾದರೂ ಇರಲಿ. ಇವನನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಕೂಡದೆಂದು ನುಡಿದನು. 


ಅಂದು ಮೊದಲಾಗಿ ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯಿಂ ಚಂದ್ರಹಾ। 

ಸಂ ದಾನವಾರಿಯಂ ಬಿಡದೆ ಬಾಲಕ್ರೀಡೆ। 

ಯಿಂದುತ್ಸವಂಗಳಂ ಮಾಡಿ ಕೆಳೆಯರ್ವೆರಸಿ ಕೊಂಡಾಡಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದೆ॥ 

ತಂದು ಫಲ ವರ್ಗಮಂ ಪೂಜೆಗೈದುಪವಾಸ। 

ದಿಂದ ಜಾಗರಣದಿಂದೇಕಾದಶೀ ವ್ರತವ। 

ನಂದದಿಂದಾಚರಿಪನಖಿಳ ಜನಕುಪದೇಶಿಪಂತೆ ಹರಿ ಮಹಿಮೆಗಳನು॥೬॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಚಂದ್ರಹಾಸಂ= ಚಂದ್ರಹಾಸನು, ಅಂದುಮೊದಲಾಗಿ = ಕುಳಿಂದನು ವಿದ್ಯಾಗುರುಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಕಾಲದಿಂ-

ದಲೂ, ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯಿಂ = ತನ್ನ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ, ದಾನವಾರಿಯಂ= ಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಬಿಡದೆ= ತಪ್ಪದೆ, ಬಾಲಕ್ರೀಡೆಯಿಂದ= ಬಾಲ- 

ರೊಂದಿಗೆ ಆಟದಿಂದ, ಉತ್ಸವಂಗಳಂಮಾಡಿ= ಉತ್ಸವಾದಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಕೆಳೆಯರ್ವೆರಸಿ= ತನ್ನ ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ = ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೊಂಡಾಡಿ= ನುತಿಸಿ, ಫಲವರ್ಗಮಂ= ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು,  ತಂದು= ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಪೂಜೆಗೈದು= ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿ, ಹರಿಯ= ಕೃಷ್ಣನ, ಮಹಿಮೆಗಳನು= ಮಹಾತ್ಮೆಗಳನ್ನು, ಅಖಿಳಜನಕೆ= ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೂ, ಉಪದೇಶಿಪಂತೆ= ತಿಳಿಸುವಂತೆ, ಉಪವಾಸಮಂ= ಉಪವಾಸವನ್ನು,  ಜಾಗರಣದಿಂದ= ಎಚ್ಚರಿಕೆ-

ಯಿಂದ, ಏಕಾದಶಿವ್ರತವನು= ಏಕಾದಶಿಯ ನಿಯಮವನ್ನು,  ಆನಂದದಿಂ= ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ,  ಆಚರಿಪನು= ನಡೆಯಿಸುವನು. 


ಅ॥ವಿ॥ ಪೂಜೆಗೈ=ಪೂಜೆ+ಕೆಯ್ ( ಕ್ರಿ. ಸ. ) ಕೆಳೆ= ಸ್ನೇಹ, ಕಳೆ= ಹೋಗಲಾಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅಪ್ರಕೃತವಾದ ಪೈರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಅಂದಿನಿಂದಲೂ ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲಿದ್ದನು. ಇವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನೇಕ ಬಾಲಕರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡು ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರವಾದ ಫಲಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ತಂದು, ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಕಲರಿಗೂ, ಬೋಧಿಸುತ್ತಲಿರುವನೋ ಎಂಬಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೂ, ಉಪವಾಸದಿಂದಲೂ, ಏಕಾದಶೀವ್ರತವನ್ನು ಸಾಂಗವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಲಿದ್ದನು.

ಮೆಲ್ಲನಿಂತಿರಲೆಂಟನೆಯ ವರುಷಮಾಗಲ್ಕೆ।

ನಿಲ್ಲದುಪನಯನಮಂ ವಿರಚಿಸಿ ಕುಳಿಂದಂ ಸ। 

ಮುಲ್ಲಾಸಮಂ ತಾಳ್ದನಂಗಸಹಿತಖಿಳ ವೇದಂಗಳಂ ನೀತಿಗಳನು॥ 

ಸಲ್ಲಲಿತ ಶಬ್ಧಾದಿ ಶಾಸ್ತ್ರಸಿದ್ಧಾಂತಂಗ। 

ಳೆಲ್ಲಮಂ ಗುರುಮುಖದೊಳಧಿಕರಿಸಿ ಬೇಕಾದ। 

ಬಿಲ್ಲವಿದ್ಯೆಯನರಿದು ಗಜ ತುರಗದೇರಾಟದೊಳ್ ಚತುರನಾದನವನು॥೭॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಇಂತು= ಈ ಬಗೆಯಾಗಿ, ಇರಲು= ಇರುತ್ತಿರುವಾಗ,ಮೆಲ್ಲನೆ=ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಎಂಟನೆಯ ವರ್ಷಂ= ಎಂಟನೆಯವರುಷವು, ಆಗಲ್ಕೆ= ಆದಕಾರಣ, ನಿಲ್ಲದೆ= ಸಾವಕಾಶಮಾಡದೆ, ಕುಳಿದಂ= ಕುಳಿಂದನು, ಉಪನಯನಮಂ= ಉಪನಯನವೆಂಬ ವೇದಾದಿಕರ್ಮವನ್ನು, ವಿರಚಿಸಿ= ನೆರವೇರಿಸಿ, ಸಮುಲ್ಲಾಸಮಂ ತಾಳ್ದನು= ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು, ಅವಂ= ಆ ಬಾಲಕನಾದರೊ, ಗುರುಮುಖದೊಳು= ಗುರುವಿನ ಮೂಲಕವಾಗಿ, ಅಂಗಸಹಿತ= ಶಿಕ್ಷಾದಿ ಷಡಂಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರತಕ್ಕ, ವೇದಂಗಳಂ= ವೇದಗಳನ್ನು, ನೀತಿಗಳನು= ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು,ಸಲ್ಲಲಿತ= ಸುಲಭವಾದ, ಶಬ್ಧಾದಿ=ಶಬ್ಧಗ- 

ಳೇ ಮೊದಲಾಗಿರತಕ್ಕ, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆಲ್ಲಮಂ= ಸಕಲ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು,  ಗುರುಮುಖದೊಳ್= ಗುರುವಿನ ಮೂಲಕ, ಅಧಿಕರಿಸಿ= ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿ, ಬೇಕಾದ= ಅವಶ್ಯಕವಾದ, ಬಿಲ್ಲವಿದ್ಯೆಯನು= ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು, ಅರಿದು=ತಿಳಿದುಕೊಂಡು

ಗಜತುರಗದ= ಆನೆಶಕುದುರೆಗಳ, ಏರಾಟದೊಳ್= ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಅವನು=ಆ ಬಾಲಕನು, ಚತುರನಾದನು= ಪ್ರವೀಣನಾದನು. 


ಅ॥ವಿ॥ ವೇದಗಳು= ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಅಥರ್ವಣವೇದ ಎಂಬಿವು, ವೇದಾಂಗಗಳು= ಶಿಕ್ಷೆ, ವ್ಯಾಕರಣ, ಛಂದಸ್ಸು, ನಿರುಕ್ತ, ಜ್ಯೋತಿಷ, ಕಲ್ಪ ಎಂಬಿವು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಹೀಗಿರುವಾಗ ಈ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಎಂಟನೆಯ ವರ್ಷವಾಗಲು,ರಾಜನಾದ ಮೇಧಾವಿಯು ಯಥಾ-

ವಿಧಿಯಾಗಿ ಉಪನಯನ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಗುರುಮುಖದಿಂದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನು, ಈ ಬಾಲಕನಾದರೊ, ಕೆಲವು ದಿವಸಗಳೊಳಗಾಗಿ ವೇದವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಶಬ್ಧಾದಿ ಶಾಸ್ತ್ರಂಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಂಡಿತನಾದನು. ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ,ಆನೆ ಕುದುರೆಗಳ ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಇವನನ್ನು ಮೀರಿಸತಕ್ಕವರೇ 

ಇರಲಿಲ್ಲವು. 


ವಿದಿತ ವೇದಾರ್ಥಮಂ ವಿಷ್ಣುವೆಂದರಿತು ಬಹು। 

ವಿಧ ಶಾಸ್ತ್ರತತಿಗೆ ಹರಿ ಗತಿಯೆಂದು ತಿಳಿದು ತಾ। 

ನಧಿಕರಿಸಿ ಬಳಿಕ ನಿಜಭಕ್ತಿಚಾಪಕೆ ಸತ್ವಗುಣವನಳವಡಿಸಿ ತನ್ನ॥ 

ಸುಧಿಯ ಶರಮಂ ಪೂಡಿ ಕೃಷ್ಣನಂ ಗುರಿಮಾಡಿ। 

ವಿಧುಹಾಸನನುಪಮ ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಂ ಜಗದೊ। 

ಳಧಿಕತರಮಾಗೆ ಸಾಧಿಸಿ ಪರಮ ಭಾಗವತ ಕಲೆಗಳಿಂದೆಸೆದಿರ್ದನು॥೮॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ವಿಧುಹಾಸನು= ಚಂದ್ರಹಾಸನು, ವಿದಿತ= ಗೋಚರವಾದ, ವೇದಾರ್ಥಮಂ= ವೇದದ ಸಾರವನ್ನು, ವಿಷ್ಣು- 

ವೆಂದು= ವಿಷ್ಣುವೆಂಬುದಾಗಿ,ಅರಿದು=ತಿಳಿದು, ಬಹುವಿಧ= ನಾನಾ ಬಗೆಯಾದ, ಶಾಸ್ತ್ರತತಿ= ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಗುಂಪು, ಹರಿಯೇ= ಕೃಷ್ಣನೇ, ಗತಿಯೆಂದು= ದಿಕ್ಕೆಂಬುದಾಗಿ,ತಿಳಿದು= ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ತಾನು= ತಾನಾದರೊ,ಅಧಿಕರಿಸಿ= ಸಕಲಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಕಲಿತು.ಬಳಿಕ= ಅನಂತರ, ನಿಜ= ತನ್ನ, ಭಕ್ತಿಚಾಪಕೆ= ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ,ಸತ್ವಗುಣವನು= ಸನ್ಮಾರ್ಗವೆಂಬ ಹುರಿಯನ್ನು, ಅಳವಡಿಸಿ = ಜೋಡಿಸಿ,  ತನ್ನ= ತನ್ನದಾದ ,ಸುಧಿಶರಮಂ ಪೂಡಿ= ಸುಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅಲಗನ್ನುಹೂಡಿ, ಕೃಷ್ಣನಂ ಗುರಿಮಾಡಿ

= ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎದುರಾಳನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಜಗದೊಳು= ಲೋಕದಲ್ಲಿ ,ಅಧಿಕತರಂ= ಬಹು ಹೆಚ್ಚಾದದ್ದು, ಆಗೆ= ಆಗುವಂತೆ, ಅನುಪಮ= ಅಸಾಧಾರಣವಾದ, ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಂ ಸಾಧಿಸಿ= ಬಾಣಪ್ರಯೋಗದ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಪರಮ= ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಭಾಗವತಕಲೆಗಳಿಂದ,= ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತರ ಕಾಂತ್ಯತಿಶಯದಿಂದ, ಎಸೆದಿರ್ದನು= ಹೊಳೆಯುತ್ತಲಿದ್ದನು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನು ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಸನ್ಮಾರ್ಗವೆಂಬ ಹುರಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯೆಂಬ ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿ, ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಕೃಷ್ಣನೆಂಬ ವಸ್ತುವನ್ನು ಹೊಡೆದು ಸ್ವಾಧೀನಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದಲೇ ಅತ್ಯುನ್ನತಿಯನ್ನೈದಿದನು ಎಂಬಂತೆ ಸುಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದನು. 


ಷೋಡಶ ಪ್ರಾಯದೊಳವಂ ಪ್ರಬಲ ಭಟನಾಗಿ। 

ಮೂಡಿದಗ್ಗಳಿಕೆಯಿಂದೈದೆ ರಥಿಕರ್ಕಳಂ। 

ಕೂಡಿಕೊಂಡೈದಿ ನಿಜ ತಾತಂಗೆ ಮಲೆವ ಮನ್ನೆಯರೆಲ್ಲರಂ ಘಾತಿಸಿ॥ 

ಮಾಡಿದಂ ದಿಗ್ವಿಜಯಮಂ ಕುಳಿಂದಕನಾಳ್ವ। 

ನಾಡಲ್ಲದೆಣ್ದೆಸೆಯ ಸೀಮೆಗಳನೊತ್ತಿದಂ। 

ಪೂಡಿಸಿದನವರವರ ಮನೆಗಳ ಸುವಸ್ತುಜಾಲಂಗಳಂ ತನ್ನ ಪುರಕೆ॥೯॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಅವಂ= ಆ ಚಂದ್ರಹಾಸನು, ಷೋಡಶಪ್ರಾಯದೊಳು= ತನ್ನ ಹದಿನಾರನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರಬಲ= ಹೆಚ್ಚಾದ, ಬಲನು= ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳವನಾಗಿ, ರಥಿಕರ್ಕಳಂ ಕೂಡಿಕೊಂಡು = ರಥಿಕರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಐದೆ= ಚೆನ್ನಾಗಿ, ಮೂಡಿದ= ಲಭ್ಯವಾದ, ಅಗ್ಗಳಿಕೆಯಿಂದ= ಸಾಹಸದಿಂದ, ಐದಿ=ಹೊರಟು, ನಿಜತಾತಂಗೆ= ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ, ಮಲೆವ= ಎದುರಾಳುಗಳಾಗುವ, ಮನ್ನೆಯರೆಲ್ಲರಂ= ರಾಜರನ್ನೆಲ್ಲಾ,ಘಾತಿಸಿ= ಸಂಹರಿಸಿ, ದಿಗ್ವಿಜಯಮಂ ಮಾಡಿದನು= ಗೆಲುವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು, ಕುಳಿಂದಕನು= ಪ್ರಭುವು, ಆಳ್ವ=ಪರಿಪಾಲಿಸತಕ್ಕ, ನಾಡಲ್ಲದೆ= ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವಲ್ಲದೆ, ಎಣ್ದೆಸೆಯಸೀಮೆಗಳನು

= ಎಟುದಿಕ್ಕಿನಸರಹದ್ದುಗಳನ್ನೂ, ಒತ್ತಿದಂ= ಆವರಿಸಿದನು, ತನ್ನಪುರಕ್ಕೆ= ತನ್ನ ನಗರಿಗೆ, ಅವರವರ= ಆಯಾ ಪ್ರಜೆಗಳ,

ಮನೆಗಳ= ಮಂದಿರಗಳ, ಸುವಸ್ತು ಜಾಲಂಗಳಂ= ಉತ್ತಮ ಪದಾರ್ಥಗಳ ರಾಶಿಯನ್ನೂ, ಪೂಡಿಸಿ= ಸಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಸೇರಿಸಿದನು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಇವನು ಸಕಲಕಲಾಕೋವಿದನಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಹದಿನಾರುವರ್ಷ ಪ್ರಾಯದವನಾದನು. ಇವನಿಗೆ ಕಾಯಶಕ್ತಿಯು ದಿನೇದಿನೇ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಆಗ ಚಂದ್ರಹಾಸನು ಮಹಾರಥಿಕರಿಂದಲೂ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಸೇನಾಸಮುದ್ರದಿಂ- 

ದಲೂ, ಕೂಡಿ ತಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಶತ್ರುಗಳಾದ ರಾಜರ ದೇಶಗಳಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಜಯಿಸಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಅವರ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಸೂರೆಗೊಂಡನು.


ಹರಿಯನಾರಾಧಿಸದೆ ರಾಜ್ಯಮದದಿಂ ಸೊಕ್ಕಿ। 

ದರಿ ಭೂಪರಂ ಗೆಲ್ದು ಮಣಿ ಕನಕ ಮುಕ್ತಾಳಿ। 

ಕರಿ ತುರಗ ಮೊದಲಾದ ಮುಖ್ಯ ವಸ್ತು ಪ್ರತತಿ ಸಹಿತ ಪಟ್ಟಣಕೆ ಬರಲು॥ 

ಪುರದ ಸಿಂಗರದ ಮಂಗಳ ವಾದ್ಯರವದಬಲೆ। 

ಯರ ಸೊಡರ್ವೆಳಗಿನಾರತಿ ಮಹೋತ್ಸವದ। 

ಸಿರಿಯೊಳ್ ಕುಳಿಂದಂ ಕುಮಾರನಿದಿರ್ಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು॥೧೦॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ:- ರಾಜ್ಯಮದದಿಂ = ರಾಜ್ಯಭಾರದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ, ಹರಿಯನು= ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಆರಾಧಿಸದೆ= ಪೂಜೆ- 

ಮಾಡದೆ, ಸೊಕ್ಕಿದ= ಗರ್ವಿಷ್ಟರಾದ, ಅರಿಭೂಪರಂ= ಶತ್ರುರಾಜರನ್ನು, ಗೆಲ್ದು= ಜಯಿಸಿ,  ಮಣಿ=ರತ್ನಗಳು, ಕನಕ= ಬಂಗಾರ, ಮುಕ್ತಾಳಿ= ಮುತ್ತಿನ ರಾಶಿಯು,ಕರಿ=ಆನೆಗಳು, ತುರಗ= ಕುದುರೆಗಳು,ಮೊದಲಾದ = ಮುಂತಾದುವುಗಳ, ಮುಖ್ಯವಸ್ತುಪ್ರತತಿಸಹಿತ= ಮುಖ್ಯವಾದ ಪದಾರ್ಥ ಸಹಿತವಾಗಿ, ಪಟ್ಟಣಕೆ= ಚಂದನಾವತಿಗೆ, ಬರಲು= ಬಂದಕಾರಣ, ಪುರದ= ಪಟ್ಟಣದ, ಸಿಂಗರ= ಅಲಂಕಾರದ., ಮಂಗಳ = ಕಲ್ಯಾಣಪ್ರದಮಾದ, ವಾದ್ಯರವದ= ವಾದ್ಯಗಳಧ್ವನಿ, ಅಬಲೆಯರ= ನಾರಿಯರ, ಸೊಡರ್ವೆಳಗಿನ= ದೀಪದ ಕಾಂತಿಯ, ಆರತಿಗಳ= ಮಂಗಳಾರತಿಯ, ಸಿರಿಯೊಳ್= ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಕುಳಿಂದಂ = ಕುಳಿಂದ ನರಪತಿಯು, ಕುಮಾರನನು= ಪುತ್ರನಾದ ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು, ಇದಿರ್ಗೊಳಿಸಿ= ಇದಿರ್ಗೊಂಡವನಾಗಿ,ಮತ್ತೆ=ತಿರುಗಿ, ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವನಾದನು. 


ಅ॥ವಿ॥ ಸಿಂಗರ(ತ್ಭ) ಶೃಂಗಾರ (ತ್ಸ) ಸಿರಿ (ತ್ಭ) ಶ್ರೀ (ತ್ಸ)


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ರಾಜ್ಯಮದದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನ ಆರಾಧಿಸದ ಶತ್ರು ರಾಜರನ್ನು ಗೆಲ್ದು ಅವರಿಂದ ಮುತ್ತು,ರತ್ನ,ಬಂಗಾರ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಮೊದಲಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೊಡಗೊಂಡು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಮಹಾ ವೈಭವದಿಂದ ಬರುತ್ತಲಿರುವದನ್ನು ಕುಳಿಂದಕನು ನೋಡಿ ಮಗನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಮಡದಿಯೊಡನೆ ಹೊರಟನು. ಪಟ್ಟಣವೆಲ್ಲಾ ಶೃಂಗಾರವಾಯಿತು,ಮಂಗಳವಾದ್ಯಗಳು ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಚಂದನಾವತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲಾ ಆರತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರು. 


ತಾಯಿತಂದೆಗಳೀಗಳಿಂದಿರಾದೇವಿ ನಾ। 

ರಾಯಣರ್ ತನಗೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಮಿಸಲವರ್। 

ಪ್ರೀಯದಿಂ ತನಯನಂ ತೆಗೆದಪ್ಪಿದರ್ ಬಳಿಕ ಪುರವೀಧಿಯೊಳ್ ಬರುತಿರೆ॥ 

ಆಯತಾಕ್ಷಿಯರಾಗಳಲರ್ಗಳಂ ಚೆಲ್ಲಿದರ್। 

ಕಾಯಜಾಕೃತಿಯೊಳೈತಹ ಚಂದ್ರಹಾಸನ ವಿ। 

ಡಾಯಮಂ ನೋಡುವ ಕಟಾಕ್ಷದ ಮರೀಚಿಗಳ ವೀಚಿಗಳ ವಿಕಿರದೊಡನೆ॥೧೧॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಈಗಲ್= ಈಗಲಾದರೊ, ತನಗೆ= ನನಗೆ, ತಾಯಿತಂದೆಗಳ್= ಜನನೀ ಜನಕರು, ಇಂದಿರಾದೇವಿ ನಾರಾಯಣರು= ರಾಧಾಮಾಧವರು, ಎಂದು= ಎಂಬುದಾಗಿ, ಭಾವಿಸಿ= ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ನಮಿಸಲು= ಎರಗಲು, ಅವರ್= ಅವರೀರೂವರೂ, ತನಯನಂ= ಮಗನನ್ನು, ಪ್ರಿಯದಿಂ= ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ, ತೆಗೆದಪ್ಪಿದರ್ = ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡರು, ಬಳಿಕ = ತರುವಾಯ, ಪುರವೀಧಿಯೊಳ್= ನಗರದ ದೊಡ್ಡ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಬರುತಿರೆ= ಬರುತ್ತಿರಲಾಗಿ, ಆಗಲು= ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕಾಯಜಾಕೃತಿಯೊಳು= ಮನ್ಮಥಾಕಾರದಿಂದ, ಐತಹ= ಬರುತ್ತಿರುವ, ಚಂದ್ರಹಾಸನ = ಇಂದುಹಾಸನ, ವಿಡಾಯಮಂ= ರಾಜಾಂಗಗಳನ್ನು, ನೋಡುವ=ಈಕ್ಷಿಸುವ, ಕಟಾಕ್ಷದ= ಕಡೆಗಣ್ಣುನೋಟದ, ಮರೀಚಿವೀಚಿಯ= ಕಿರಣಸಮುದಾಯದ, ವಿಕೀರ್ಣದೊಡನೆ= ಚಲ್ಲುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆಯತಾಕ್ಷಿಯರು= ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆ-

ಯರು, ಅಲರ್ಗಳಂಚೆಲ್ಲಿದರು= ಹೂಮಳೆಗರೆದರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಇಂತಹ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಬರುತ್ತಲಿರುವ ಕುಳಿಂದಕನನ್ನೂ, ಆತನರಸಿಯಾದ ಮೇಧಾವಿನಿಯನ್ನೂ, ಚಂದ್ರಹಾಚಂದ್ರಹಾಸನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವರನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣರೆಂದು ಸಂತಸವುಳ್ಳವನಾಗಿ ಅವರ ಪಾದಾಂಬುಜಗಳಿಗೆರಗಿದನು. ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆಬ್ಬಿಸಿ ಸಂತೋಷಾತಿಶಯದಿಂದ ಗಾಢಾಲಿಂಗನವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು,  ಅತ್ಯುತ್ಸವದಿಂದ ಆ ಬಾಲಕನೊಂದಿಗೆಪಟ್ಟಣದ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಕಂಡ ಅಬಲೆಯರೆಲ್ಲಾ ಊವನ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಎರಚುವುದರಿಂದಲೂ, ಕಟಾಕ್ಷವೀಕ್ಷಣದಿಂದಲೂ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಾ ಹೂಮಳೆಗರೆದರು. 


ನಿಳಯಕೈದಿದನುತ್ಸವದಿಂ ಕುಳಿಂದಕಂ। 

ಬಳಿಕ ತನ್ನಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನಾತ್ಮಜಂಗೆ ಮಂ। 

ಗಳ ಮುಹೂರ್ತದೊಳಿತ್ತನಂದಿನಿಂ ಚಂದ್ರಹಾಸಂ ಪಾಲಿಸುವನಿಳೆಯನು॥ 

ತುಳುಕಾಡಿತಾನಾಡ ಸಿರಿ ಚಂದನಾವತಿಯ । 

ಪೊಳಲ ಸೌಭಾಗ್ಯಮಭಿವರ್ಧಿಸಿತು ವೈಷ್ಣವದ। 

ಬಳೆವಳಿಗೆಯಾದುದೆಲ್ಲಾ ಜನದೊಳಾಚಾರ ಗುಣ ದಾನ ಧರ್ಮದಿಂದೆ॥೧೨॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಕುಳಿಂದಕಂ= ಕುಳಿಂದಕನಾದರೊ, ಉತ್ಸವದಿಂದ= ಅತ್ಯಾನಂದದಿಂದ,ನಿಳಯಕೆ= ತನ್ನ ಮನೆಗೆ, ಐತಂದನು= ಬಂದು ಸೇರಿದನು. ಬಳಿಕ = ಆಮೇಲೆ, ಮಂಗಳಮುಹೂರ್ತದೊಳು= ಶುಭಲಗ್ನದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ= ಸ್ವಕೀಯವಾದ, ಆಧಿಪತ್ಯವನು= ಒಡೆತನವನ್ನು, ಆತ್ಮಜಂಗೆ=ಕುವರನಾದ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಗೆ, ಇತ್ತನು=ಒಪ್ಪಿಸಿದನು, ಅಂದಿನಿಂ= ಆ ಹೊತ್ತಿನಿಂದಲೂ, ಚಂದ್ರಹಾಸನು = ಚಂದ್ರಹಾಸನೆಂಬ ಬಾಲಕನು, ಇಳೆಯನು= ಚಂದನಾವತಿಗೆ ಸೇರಿದ ರಾಜ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ, ಪಾಲಿಸುವನು= ಸಲಹುವನು, ಆ ನಾಡಸಿರಿ=ಆ ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪತ್ತು, ತುಳುಕಾಡಿತು= ಅತ್ಯಧಿಕವಾಯಿತು, ಚಂದನಾವತಿಯ = ಚಂದನಾವತಿಯೆಂಬ, ಪೊಳಲ= ನಗರದ, ಸೌಭಾಗ್ಯಂ= ಐಸಿರಿಯು, ಅಭಿವರ್ಧಿಸಿತು= ಅಧಿಕವಾಯಿತು, ಆಚಾರ= ಸನ್ಮಾರ್ಗವು,ಗುಣ= ಸದ್ಗುಣಗಳು, ದಾನ= ದಾನಮಾಡುವುದು, ಧರ್ಮದಿಂದ =ಸತ್ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ವೈಷ್ಣವಂ= ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ-

ಸ್ವಾಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯು, ಎಲ್ಲಾ ಜನದೊಳು=ಸಕಲಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾದುದು= ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೈದಿತು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹೋತ್ಸವದಿಂದ ಬರುತ್ತಲಿರುವ ಕುಳಿಂದಕನು ತನ್ನರಮನೆಯನ್ನು ಪೊಕ್ಕಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲವಂ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಬಳಿಕ ಗುರುವರ್ಯರಿಂದ ಸುಮುಹೂರ್ತವನ್ನಿಡಿಸಿ, ಆ ಶುಭಲಗ್ನದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕುವರನಾದ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಗೆ ಚಂದನಾವತಿಯ ರಾಜ್ಯಭಾರವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದಲೂ, ಚಂದನಾವತಿಗೆ ಚಂದ್ರಹಾಸನೇ ರಾಜನಾದನು, ಇವನ ರಾಜ್ಯಭಾರದಿಂದ ಚಂದನಾವತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿರೈವ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಚಂದ್ರಹಾಸನಂತೆಯೇ ಸದಾಚಾರ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ವಿಷ್ಣು ಭಕ್ತರಾದರು. 


ದಶಮಿಯ ಮಹೋತ್ಸವಂ ಪೆರ್ಚಿತೇಕಾದಶಿಯೊ। 

ಳಶನಮಂ ತೊರೆದರಚ್ಯುತಪರಾಯಣರಾಗಿ। 

ನಿಶೆಯೊಳ್ ನಿರಂತರಂ ನಿದ್ರೆಯಂ ಬಿಟ್ಟರಾ ಮರುದಿನಂ ದ್ವಾದಶಿಯೊಳು॥ 

ಕುಶಶಯನ ಪೂಜೆಯಂ ಮಾಡಿ ಭುಂಜಿಪರಿಂತ। 

ತಿಶಯಮಾದುದು ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಮಾಧವ ಭಕ್ತಿ।

ವಿಶದ ಗುಣನಿಧಿ ಚಂದ್ರಹಾಸನಾಜ್ಞೆಯೊಳವನ ದೇಶದ ಸಮಸ್ತ ಜನಕೆ॥೧೩॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಮಾಧವ= ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿ= ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ, ವಿಶದ=ವಿಸ್ತಾರವಾದ, ಗುಣ= ಒಳ್ಳೇ- 

ಗುಣಗಳಿಗೆ, ನಿಧಿ= ಆಶ್ರಯನಾದ, ಚಂದ್ರಹಾಸನ= ರಾಜನ, ಆಜ್ಞೆಯೊಳು= ಅಪ್ಪಣೆಯಿಂದ, ಅವನ= ಆ ರಾಜನ, ದೇಶದ= ನಾಡಿನ, ಸಮಸ್ತಜನಕೆ= ಸಕಲರಿಗೂ, ದಶಮಿಯ= ದಶಮೀ ದಿವಸದ, ಮಹೋತ್ಸವಂ= ಅತಿಶಯವಾದ ಸೇವೆಯು, ಪೆಚ್ಚಿತು= ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು,ಏಕಾದಶಿಯೊಳು= ಏಕಾದಶೀದಿನ, ಅಶನಮಂ ತೊರೆದು= ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ನಿರಂತರಂ= ಯಾವಾಗಲೂ, ಅಚ್ಯುತಪರಾಯಣರಾಗಿ= ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೈದಿ,

ನಿದ್ರೆಯಂ ಬಿಟ್ಟರು= ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು ,ಆ ಮರುದಿನ= ಮಾರನೆಯ ದಿನ, ದ್ವಾದಶಿಯೊಳು= ದ್ವಾದಶಿಯ ದಿವಸ, ಕುಶಶಯನ ಪೂಜೆಯಂ= ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪೂಜೆಯನ್ನು, ಮಾಡಿ= ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ= ಆ ಬಳಿಕ,  ಭುಂಜಿಪ= ಪಾರಣೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸತಕ್ಕ,ಮಹಾತಿಶಯಂ= ಸರ್ವೋತ್ತಮವಾದ ನಡವಳಿಕೆಯು, ಆದುದು= ಆಯಿತು. 


ಅ॥ವಿ॥ ಆಜ್ಞೆ ( ತ್ಸ) ಆಣೆ (ತ್ಭ) ಕುಶಶಯನ= ದರ್ಭೆಯನ್ನೆ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗುಳ್ಳವನು ನಾರಾಯಣ, ಮಾಧವ= ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಒಡೆಯ, ಸ್ವಾಮಿಯು ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಚಂದನಾವತಿಯಲ್ಲಿ ದಶಮಿಯ ಉತ್ಸವವು ಅಧಿಕವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿ ಪರಾಯಣರಾಗಿ, ಏಕಾದಶಿಯದಿನ ನಿದ್ರಾಹಾರಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೂ, ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಊಟಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.


ಜಲಜಾಕ್ಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಾಗಿ ನಿ। 

ಶ್ಚಲ ಹರಿಧ್ಯಾನದಿಂ ಧ್ರುವನಾಗಿ ಸತ್ಯದಿಂ। 

ಬಲಿಯಾಗಿ ಶಾಂತತ್ವದಿಂ ವಿಭೀಷಣನಾಗಿ ವೈಷ್ಣವಾಭರಣನೆಂಬ॥ 

ಕಲೆಯಿಂದೆ ಮಹಿಗೆ ರುಕ್ಮಾಂಗದಂ ತಾನಾಗಿ। 

ಸಲೆ ಕೀರ್ತಿಯಿಂ ಪುಂಡರೀಕನಾಗಿರುತಿಹಂ। 

ಸುಲಲಿತ ಚರಿತ ಭಾಗವತ ಶಿರೋಮಣಿ ಚಂದ್ರಹಾಸನುರ್ವೀತಳದೊಳು॥೧೪॥


ಈ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಚಮತ್ಕಾರದಿಂದ ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಗುಣಾವಳಿಯನ್ನು ಕವಿಯು ವರ್ಣಿಸಿರುವನು)


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಉರ್ವೀತಳದೊಳು= ಭೂಮಂಡಲದೊಳಗೆ, ಸುಲಲಿತ= ಅತಿಮನೋಹರವಾದ,ಚರಿತ= ನಡವಳಿ- 

ಕೆಯನ್ನುಳ್ಳ, ಭಾಗವತಶಿರೋಮಣಿ= ಕೃಷ್ಣನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನಾದ,ಚಂದ್ರಹಾಸನು = ಚಂದ್ರಹಾಸನೆಂಬ ರಾಜನು, ಜಲಜಾಕ್ಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂ= ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂ= ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರಹ್ಲಾದನಾಗಿ= ಪ್ರಹ್ಲಾದನೆಂಬ ಹರಿಭಕ್ತ- 

ನೇ ಆಗಿ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾದ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ನಿಧಿಯಾಗಿ, ನಿಶ್ಚಲ= ಚಂಚಲವಿಲ್ಲದ, ಹರಿಧ್ಯಾನದಿಂ = ನಾರಾಯಣನ ಆರಾಧನೆ- 

ಯಿಂದ, ಧ್ರುವನಾಗಿ= ಧ್ರುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿ, ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರಬುದ್ದಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಸತ್ವದಿ= ಸಾಹಸಗುಣದಿಂದ, ಬಲಿಯಾಗಿ

= ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿಯೂ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೂ ಆಗಿ, ಶಾಂತತ್ವದಿಂ = ಶಾಂತಗುಣದಿಂದ, ವಿಭೀಷಣನು= ವಿಭೀಷಣನೆಂ-

ಬ ಲಂಕಾಧಿಪನೂ, ಮತ್ತು ಶತ್ರು ಭಯಂಕರನು, ಆಗಿ=ಆದವನಾಗಿ,ವೈಷ್ಣವಾಭರಣನು= ವಿಷ್ಣು ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ ತೊಡಿಗೆಯಿಂ-

ದ ಅಲಂಕೃತನು, ಎಂಬ = ಎನ್ನತಕ್ಕ, ಕಲೆಯಿಂದ= ಪ್ರಕಾಶದಿಂದಲೂ, ವಿದ್ಯದಿಂದಲೂಸಹ, ತಾಂ= ತಾನಾದರೊ, ಮಹಿಗೆ= ಭೂಮಂಡಲಕ್ಕೆ,  ಋಕ್ಮಾಂಗದಂ= ಋಕ್ಮಾಂಗದನೆಂಬ ಭಕ್ತನು ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣದ ಭುಜಕೀರ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರತಕ್ಕವನೂ, ಆಗಿ= ಆಗಿಬಿಟ್ಟು,ಸಲೆ= ಚನ್ನಾಗಿ, ಕೀರ್ತಿಯಿಂ= ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ,ಪುಂಡರೀಕನು=ತಾವರೆಯಂತಿರುವವನು,ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಗೆ ಸಮಾನನು ಆಗಿ, ಇರುತಿಹಂ= ಇದ್ದಾನೆ. 


ಅ॥ವಿ॥ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಧ್ರುವ, ಬಲಿ, ವಿಭೀಷಣ, ಋಕ್ಮಾಂಗದ, ಪುಂಡರೀಕ, ಎಂಬ ಪದಗಳು ಮೇಲೆ ಹೇಳಿರುವ ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥ- 

ಗರ್ಭಿತಗಳಾಗಿರುವುವು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಗಿರುವ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ಯಿಯ ಎದುರಿಗೆ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾದ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ಧ್ರುವ, ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿ, ವಿಭೀಷಣ, ಋಕ್ಮಾಂಗದ, ಮೊದಲಾದವರಿಗಿರುವ ಭಕ್ತಿಯು ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು. ಈ ಮಹನೀಯರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಗೆ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯು ಅತ್ಯಧಿಕವಾದದ್ದು. 


ರೂಪಿಂದೆ ಮದನನುಂ ನಾರಿಯರುಮಮಿತ ಪ್ರ। 

ತಾಪದಿಂ ದಿನಪನುಂ ಪರ ಮಹೀಪಾಲರುಂ। 

ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿಯಿಂ ಪೀಯೂಷ ಕಿರಣನುಂ ತಾರೆಗಳುಮಭಿವರ್ಧಿಪ॥ 

ಶ್ರೀಪತಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂ ಗರುಡನುಂ ಸನಕಾದಿ। 

ತಾಪಸರುಮೈದೆ ಸೋಲ್ದಪರೆಂದೊಡಿನ್ನುಳಿದ। 

ಕಾಪುರುಷರೀ ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ ಪೋಲ್ದಪರೆ ಪೇಳೆಂದು ಮುನಿ ನುಡಿದನು॥೧೫॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಮುನಿ=ನಾರದನು, (ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕುರಿತು) ಮದನನುಂ= ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನೂ, ನಾರಿಯರುಂ= ಸ್ತ್ರೀಯರೂ- 

ಸಹ, ರೂಪಿಂದ= ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದಲೂ, ದಿನಪನುಂ= ಸೂರ್ಯನೂ, ಪರಮಹೀಪಾಲರುಂ= ಇತರ ಶತ್ರುರಾಜರೂಸಹ,

ಅಮಿತಪ್ರತಾಪದಿಂ= ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ಸಾಹಸದಿಂದಲೂ, ಪೀಯೂಷಕಿರಣನುಂ= ಚಂದ್ರನೂ, ತಾರೆಗಳುಂ= ನಕ್ಷತ್ರಗ-

ಳೂ, ವ್ಯಾಪಿಸಿದ = ಆವೃತವಾದ, ಕೀರ್ತಿಯಿಂ = ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಗರುಡನುಂ= ಗರುಡನೂ, ಸನಕಾದಿ ತಾಪಸರುಂ=

ಸನಕನೆ ಮೊದಲಾದ ಮುನಿವರ್ಯರೂ, ಅಭಿವರ್ಧಿಪ= ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗುತ್ತಲಿರುವ, ಶ್ರೀಪತಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂ=ಇಂದಿರಾರ- 

ಮಣನಾದ ನಾರಾಯಣಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ, ಐದೆ= ಚನ್ನಾಗಿ, ಸೋಲ್ದಪರು= ಸೋಲುವರು, ಎಂದರು= ಎಂದು ನುಡಿದರು, ಇನ್ನು = ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿದಮೇಲೆ, ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ= ಇಂತಹ ಇಂದುಹಾಸನೆಂಬ ರಾಜನನ್ನು, ಉಳಿದ= ಮಿಕ್ಕಿರುವ, ಕಾಪುರುಷರು= ಸಾಧಾರಣ ಮಾನವರು, ಪೋಲ್ದಪರೆ= ಹೋಲುತ್ತಾರೆಯೆ, ಪೇಳ್= ಹೇಳು, ಎಂದು

= ಎಂಬತೆರನಾಗಿ, ನುಡಿದನು= ಹೇಳಿದನು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಕೇಳೈ ಅರ್ಜುನಾ,  ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಸೌಂದರ್ಯವು ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಅಣಕಿಸುತ್ತಲಿರುವುದು. ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಇಂತಹ ರೂಪು ಇಲ್ಲವು. ಸೂರ್ಯನೂ ಶತ್ರುರಾಜರೂ ಇವನ ಸಾಹಸದ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲಾರರು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ  ಹೆಸರುವಾಸಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಚಂದ್ರನಿಗೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗೂ ಇಷ್ಟು ಸತ್ಕೀರ್ತಿಯೆಂಬುದೇ ಇಲ್ಲವು, ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನು ವಿಷ್ಣು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯರೆಂದೆನಿಕೊಂಡಿರತಕ್ಕ ಗರುಡನನ್ನೂ ಸನಕಾದಿಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಮೀರಿಸಿದ್ದಾನೆ ಇಷ್ಟು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರತಕ್ಕ ಈ ಚಂದ್ರಹಾಸನೆದುರಿಗೆ ಮಿಕ್ಕವರು ಯಾರುತಾನೆ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲರು. 


ಈ ತೆರದೊಳಿರೆ ಕುಳಿಂದಂ ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ। 

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಂ ಕರೆದು ನುಡಿದನೆಲೆ ಮಗನೆ ವಿ। 

ಖ್ಯಾತಮಾಗಿಹ ರಾಜಧಾನಿ ಕುಂತಳಮಿಲ್ಲಿಗಾರುಯೋಜನದೊಳಿಹುದು॥ 

ಭೂತಳಮಾದಾನಗರದರಸಿನದು ನಮಗೊಡೆಯ। 

ನಾತನ ಶಿರಃಪ್ರಧಾನಂ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ ಸಂ। 

ಜಾತ ವಸ್ತುಗಳ ಸಿದ್ಧಾಯಮಂ ಕುಡವೇಳ್ಪುದರಸಂಗೆ ನಾವೆಂದನು॥೧೬॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಈ ತೆರದೊಳ್= ಈ ಪರಿಯಾಗಿ, ಇರೆ=ಇರಲು, ಚಂದ್ರಹಾಸನಂ= ಕುವರ ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುಳಿಂದಂ= ರಾಜನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲಿ= ಪ್ರೇಮದಿಂದ, ನುಡಿದನು= ಮುಂದೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಹೇಳಿವನು, ಎಲೆ ಮಗನೆ= ಎಲೈ ಕುಮಾರನೆ, ಇಲ್ಲಿಗೆ= ಈ ನಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ,  ಆರು ಯೋಜನದೊಳು= ಆರು ಗಾವುದದ ಆಚೆ, ವಿಖ್ಯಾತಮಾಗಿ= ಹೆಸರು- 

ಗೊಂಡು, ಇಹ=ಇರತಕ್ಕ,  ಕುಂತಳಂ= ಕುಂತಳವೆಂಬ, ರಾಜಧಾನಿ= ಅರಸನ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವು,ಇಹುದು=ಇದೆ, ಇದು ಭೂತಳಂ= ಈ ನಮ್ಮ ನಾಡು, ಆ ನಗರದರಸನದು= ಆ ದೇಶದ ದೊರೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದು, ಆತನ= ಆ ಅರಸನ, ಶಿರಃಪ್ರಧಾನಂ= ಮುಖ್ಯಾಮಾತ್ಯನಾದ, ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ= ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ ಎಂಬಾತನು, ನಮಗೆ= ನಮಗಾದರೊ, ಒಡೆಯನು= ದಣಿಯು, ನಾವು= ನಾವಾದರೊ, ಅರಸಂಗೆ= ಕುಂತಳದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ, ಸಂಜಾತ= ಉತ್ಪನ್ನ ದ್ರವ್ಯದಲ್ಲಿ,ಸಿದ್ಧ= ನಿಯಾಮಕವಾದ, ಆಯಮಂ= ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು,  ಕೊಡವೇಳ್ವುದು= ಸಲ್ಲಿಸಿಬರಬೇಕು, ಎಂದನು= ಎಂದು ನುಡಿದನು.


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಕೇಳೈ ಫಲುಗುಣಾ! ಇಂತಹ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರತಕ್ಕ ಚಂದ್ರಹಾಸನನ್ನು ನೋಡುವ ಮೇಧಾವಿ ಎಂಬರಸನ ಪುಣ್ಯವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದಲ್ಲವೆ? ಆ ಬಳಿಕ ಒಂದಾನೊಂದುದಿನ ಮೇಧಾವಿಯು ಕುವರನಾದ ಚಂದ್ರಹಾ- 

ಸನನ್ನು ಕುರಿತು,  ಎಲೈ ಪುತ್ತನೆ! ಈ ನಮ್ಮ ಚಂದನಾವತಿಗೆ ಆರುಗಾವುದದ ಆಚೆ ಕುಂತಳದೇಶ ಎಂಬ ಜನಪದವುಂಟು. ಅಲ್ಲಿನ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೆ ಈ ಚಂದನಾವತಿಯು ಸೇರಿದ್ದಾಗಿರುವುದು. ಆ ಕುಂತಳೇಂದ್ರನ ಮಂತ್ರಿಯಾದ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ ಎಂಬಾ- 

ತನು ನಮಗೆ ಒಡೆಯನಾಗಿರುವನು. 


ರಾಯಂಗೆ ವರ್ಸವರ್ಷಕೆ ನಾವುಶಕುಡುವ ಸಿ। 

ದ್ಧಾಯಮಂ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಗೆ ಸಲಿಸಿ ಬರ್ಪ ನಿ। 

ಷ್ಕಾಯುತ ದ್ರವ್ಯಮಂ ನೃಪನ ರಾಣಿಗೆ ಪುರೋಹಿತನಾದ ಗಾಲವಂಗೆ॥ 

ಪ್ರೀಯದಿಂದದುಪಚರಿಸುವರ್ಥಮಂ ತತ್ಕಾಲ। 

ಕೀಯಬೇಕೆಲೆ ಮಗನೆ ಧನವನೊದವಿಸಿ ಕಳುಹ। 

ಸೂಯೆಗೀಡಾಗಬೇಡೆಂದು ನಿಜನಂದನಂಗಾ ಕುಳಿಂದಂ ಪೇಳ್ದನು॥೧೭॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಆ ಕುಳಿಂದಂ= ಆ ಕುಳಿಂದ ರಾಜನು, ನಿಜನಂದನಂಗೆ= ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ, ಕುರಿತು,  ನಾವು= ನಾವಾದರೊ, ವರುಷವರುಷಕೆ= ಪ್ರತಿ ವರುಷವೂ, ರಾಯಂಗೆ= ಕುಂತಳಾಧೀಶನಿಗೆ, ಕೊಡುವ= ಕೊಡಬೇಕಾದ,ಸಿದ್ಧಾಯಮಂ= ಕಪ್ಪವ-

ನ್ನು, ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಗೆ= ಅಮಾತ್ಯ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಗೆ, ಸಲಿಸಿ ಬಪ್ಪ= ಕೊಡಬೇಕಾದ, ನಿಷ್ಕಾಯುತದ್ರವ್ಯಮಂ= ಹತ್ತು ಸಹಸ್ರ ವರ- 

ಹಗಳನ್ನೂ, ನೃಪನ= ರಾಜನ, ರಾಣಿಗೆ= ಪಟ್ಟದರಸಿಗೆ, ಪುರೋಹಿತ= ಪುರೋಹಿತನಾಗಿರತಕ್ಕ, ಗಾಲವಂಗೆ= ಗಾಲವನೆಂಬ ಮುನಿಗೆ, ಪ್ರೀಯದಿಂದ= ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ, ಉಪಚರಿಸುವ= ಕೊಡತಕ್ಕ, ಅರ್ಥಮಂ= ದ್ರವ್ಯವನ್ನೂ, ತತ್ಕಾಲಕೆ= ಕ್ಲುಪ್ತ ಸಮಯಕ್ಕೆ, ಈಯಬೇಕು= ಕೊಟ್ಟು ಬರಬೇಕು, ಎಲೆ ಮಗನೆ= ಎಲೆಶಕುಮಾರನೆ, ಧನವನು= ಹಣವನ್ನು,  ಒದವಿಸಿ ಕಳುಹು= ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ತಲಪಿಸು, ಅಸೂಯೆಗೆ= ಅವರ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ, ಈಡಾಗಬೇಡ= ಪಾತ್ರನಾಗಬೇಡ, ಎಂದು= ಎಂಬತೆರನಾಗಿ,  ನುಡಿದನು= ಹೇಳಿದನು. 


ಅ॥ವಿ॥ ರಾಯ ( ತ್ಭ) ರಾಜನ್(ತ್ಸ) ರಾಣಿ(ತ್ಭ)ರಾಜ್ಞಿ (ತ್ಸ) 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವಳಿಯಾಗತಕ್ಕ ಹಣದಲ್ಲಿ ಕ್ಲುಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ರಾಯನಿಗೂ ಆತನ ಮಂತ್ರಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರಹಗಳೂ, ಪುರೋಹಿತನಾದ ಗಾಲವ ಮುನಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟದರಸಿಗೂ ಮರ್ಯಾದಾರ್ಥವಾಗಿ ಹಣವೂ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಲಿದ್ದೆನು. ನೀನೂ ಈಗ ಆ ಹಣವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪದ್ಧತಿಯ ಮೇರೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಆ ಕುಂತಳೇಂದ್ರನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನುಡಿದನು. 


ಪಿತನ ಮಾತಂ ಕೇಳ್ದು ಚಂದ್ರಹಾಸಂ ಮಹೀ।

ಪತಿಗೆ ಮಹಿಷಿಗೆ ಮಂತ್ರಿ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಗೆ ಪುರೋ। 

ಹಿತ ಗಾಲವಂಗೆ ಸಲಿಸುವ ಧನವನದರ ಸಂಗಡಕೆ ತಾನಾಹವದೊಳು॥ 

ಪ್ರತಿಭೂಪರಂ ಜಯಿಸಿ ತಂದ ವಸ್ತುಗಳನಂ। 

ಕಿತದಿಂದೆ ಕಟ್ಟಿ ಶಕಟೋಷ್ಟ್ರಕರಿ ಭಾರಗಳ। 

ಶತ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದೆ ಕಳುಹಿದನಾಪ್ತರಂ ಕೂಡಿಕೊಟ್ಟು ಕುಂತಳ ನಗರಿಗೆ॥೧೮॥


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಪಿತನ= ತಂದೆಯ, ಮಾತಂ=ನುಡಿಯನ್ನು, ಚಂದ್ರಹಾಸಂ= ಚಂದ್ರಹಾಸನು, ಕೇಳ್ದು= ಕೇಳಿದವನಾಗಿ, ಮಹೀಪತಿಗೆ = ಕುಂತಳರಾಜನಿಗೆ, ಮಹಿಷಿಗೆ = ಆತನ ಪಟ್ಟದರಸಿಗೂ, ಮಂತ್ರಿ= ಮಂತ್ರಿ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಗೂ, ಪುರೋಹಿತ= ಗುರುವಾದ, ಗಾಲವಂಗೆ=ಗಾಲವನೆಂಬ ಮುನಿಗೂ, ಸಲಿಸುವ= ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದ, ಧನವನು= ದ್ರವ್ಯವನ್ನು, ಅದರಸಂಗಡಕೆ

=ಆ ಹಣದಕೂಡ, ತಾನು= ಚಂದ್ರಹಾಸನು, ಪ್ರತಿಭೂಪರಂ = ಶತ್ರುರಾಜರನ್ನು, ಆಹವದೊಳು= ಕಾಳಗದಲ್ಲಿ, ಜಯಿಸಿ= ಸೋಲಿಸಿ, ತಂದ= ಸಂಪಾದಿಸಿ ತಂದ, ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ, ಅಂಕಿತದಿಂದ =ತಾನು ಕಳುಹಿದೆನೆಂಬ ಚಿನ್ಹೆಗಳಿಂದ, ಕಟ್ಟಿ= ಕಟ್ಟಿದ-

ವನಾಗಿ, ಶಕಟ= ಗಾಡಿಗಳನ್ನು, ಉಷ್ಟ್ರ= ಒಂಟೆಗಳು, ಕರಿಗಳ= ಆನೆಗಳ, ಭಾರ= ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದರ,ಶತ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ= ನೂರರ ಎಣಿಕೆಯಿಂದ, ಕುಂತಳನಗರಿಗೆ, ಆಪ್ತರಂ ಕೂಡಿಕೊಟ್ಟು= ನಂಬಿಕಸ್ತರ ಜೊತೆಮಾಡಿ, ಕಳುಹಿದಂ= ಕಳುಹಿಸಿದನು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಚಂದ್ರಹಾಸನು ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ, ಮೇಧಾವಿಯು ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕಪ್ಪಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ತಾನು ಶತ್ರು ರಾಜರಿಂದ ಸೂರೆಮಾಡಿದ್ದ ಉತ್ತಮ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಅರಗಿನ ಮೊಹರು ತನ್ನ ರುಜು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಭದ್ರಮಾಡಿ ಆನೆ ಕುದುರೆ ಒಂಟೆ ಕಾಲಾಳ್ಗಳ ಮುಖಾಂತರ ತನ್ನ ನಂಬಿಗಸ್ತರ ಕವಲಿನಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು. 



ಹಸ್ತಿ ಹಯ ರತ್ನ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣ ಕರ್ಪೂರ। 

ಕಸ್ತೂರಿ ಮಲಯಜ ಸುವರ್ಣ ರಜತಾದ್ಯಖಿಳ। 

ವಸ್ತುಚಯಮಂ ಕೊಂಡು ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಚರರ್ ಬಂದು ಕುಂತಳನಗರಿಗೆ॥ 

ವಿಸ್ತಾರದಿಂದೆಸೆವ ನಗರೋಪಕಂಠದ ಸ। 

ರಸ್ತೀರದೊಳ್ ಮಿಂದು ಚಕ್ರಿಯಂ ಪೂಜೆಗೈ। 

ದಸ್ತಮಯ ಸಮಯದೊಳ್ ಪೊಕ್ಕರಾ ಪಟ್ಟಣವನತಿಶುಚಿರ್ಭೂತರಾಗಿ॥೧೯॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ಹಸ್ತಿ= ಆನೆಗಳು, ಹಯ= ಕುದುರೆಗಳು, ರತ್ನ= ನವರತ್ನಗಳು, ವಸ್ತ್ರ= ಉಡಿಗೆಗಳು, ಆಭರಣ= ಒಡವೆಗಳು,  ಕರ್ಪೂರ= ವಿಧವಿಧವಾದ ಕರ್ಪೂರವು, ಕಸ್ತೂರಿ= ಕಸ್ತೂರಿಯು, ಮಲಯಜ= ಶ್ರೀಗಂಧ, ಸುವರ್ಣ =ಚಿನ್ನವು, ರಜತ= ಬೆಳ್ಳಿಯು, ಆದಿ= ಮೊದಲಾದ,  ಅಖಿಳ= ಸಮಸ್ತ, ವಸ್ತುಚಯಮಂ= ಪದಾರ್ಥಗಳು ರಾಶಿಯನ್ನು, ಚಂದ್ರಹಾಸನ ಚರರ್= ಇಂದುಹಾಸನ ದೂತರು, ಕೊಂಡು= ತಮ್ಮ ಮಾಡಿಕೊಂಡು,  ಕುಂತಳ ನಗರಿಗೆ ಬಂದು= ಕುಂತಳ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದು, ವಿಸ್ತಾರದಿಂದ= ಬಹುರಮ್ಯವಾಗಿ, ಎಸೆವ= ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ, ನಗರೋಪಕಂಠದ= ಪಟ್ಟಣದ ಹತ್ತಿರವಿರುವ, ಸರಸ್ತೀರದೊಳ್= ಸರೋವರದ ತಡಿಯಲ್ಲಿ, ಮಿಂದು= ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಚಕ್ರಿಯಂ= ಕೃಷ್ಣನನ್ನು,  ಪೂಜೆಗೈದು= ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ,  ಅತಿಶುಚಿರ್ಭೂತರಾಗಿ= ಬಹಳ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿ, ಆ ಪಟ್ಟಣವನು= ಆ ನಗರವನ್ನು,  ಅಸ್ತಮಯಸಮಯದೊಳ್= ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಪೊಕ್ಕರು= ಪ್ರವೇಶಮಾಡಿದರು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಬೆಂಗಾವಲಾಗಿ ಆಪ್ತರಾದ ಸೇವಕರನ್ನುನಿಯಮಿಸಿ ಕುಂತಳನಗರಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿ ಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಚಂದ್ರಹಾಸನಿಂದಾಜ್ಞಪ್ತರಾದ ಸೇವಕ ಜನರು ಆನೆ ಕುದುರೆ ರತ್ನಧನಕನಕಾದಿ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಯಾವುದೊಂದಪಾಯಕ್ಕೂ ಈಡುಮಾಡದೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡು ತಡಮಾಡದೆ ಕುಂತಳನಗರದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಆ ಪಟ್ಟಣದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಮ್ಯವಾದ ಉದ್ಯಾನವಿರಲು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ  ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಮೂರುತಿಯ ಸೇವೆಯಂ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಾಂತರಂಗರಾಗಿ ಸಾಯಂಕಾಲದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. 


ನೊಸಲೊಳೆಸೆವೂರ್ಧ್ವಪುಂಡ್ರದ ಸುಧೌತಾಂಬರದ। 

ಮಿಸುಪ ತುಳಸಿಯ ದಂಡೆಗಳ ಕೊರಳ ನಿಚ್ಚಳದ। 

ದಶನಪಙ್ಕ್ತಿಯ ವಿಕಿಲ್ಬಿಷಗಾತ್ರದಚ್ಛಸಾತ್ವಿಕ ಭಾವದಿಂದೆ ಮೆರೆವ॥

ಶಶಿಹಾಸನನುಚರರ್ ಬಂದು ಕಾಣಲ್ಕಿದೇಂ। 

ಪೊಸಶಕಟ ನಿಮಗೀಗಳೆಕೆ ಶುದ್ಧಿಸ್ನಾನ। 

ಮಸುವಿಡಿದಿಹನೆ ಕುಳಿಂದಕನೆಂದುಶಂಕೆಯಿಂ ಕೇಳ್ದನಾ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ॥೨೦॥ 


ಪ್ರತಿಪದಾರ್ಥ :- ನೊಸಲೊಳ್ = ಹಣೆಯಲ್ಲಿ, ಎಸೆವ= ಹೊಳೆಯುವ, ಊರ್ಧ್ವಪಂಡ್ರದ= ಉದ್ದವಾಗಿ ಬರೆದ ತಿಲಕವುಳ್ಳ, ಸುಧೌತ= ಚನ್ನಾಗಿ ಮಡಿಮಾಡಿದ, ಅಂಬರದ= ವಸ್ತ್ರಗಳುಳ್ಳ, ಮಿಸುಪ= ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ತುಳಸಿಯದಂಡೆಗಳ= ತುಳಸೀಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೊರಳ= ಕುತ್ತಿಗೆಯ, ಸ್ವಚ್ಛತರ= ಶುದ್ಧವಾಗಿರುವ, ಧವಳ= ಬೆಳ್ಳಗಿರುವ, ದಶನಪಙ್ತಿ- 

ಯ= ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಆಕಿಲ್ಭಿಷಗಾತ್ರದ= ಶುಭ್ರವಾದ ದೇಹವನ್ನುಳ್ಳ, ಅಚ್ಛ= ಶುದ್ಧವಾದ, ಸಾತ್ವಿಕ ಭಾವದಿಂದ= ಸತ್ವಗು- 

ಣವೆಂಬ ನಿಧಿಯಿಂದ, ಮೆರೆವ= ಹೊಳೆಯುವ, ಶಶಿಹಾಸನ= ಚಂದ್ರಹಾಸನ, ಅನುಚರರ್= ದೂತರು, ಬಂದು= ಪುರ- 

ಪ್ರವೇಶಗೈದು, ಕಾಣಲ್ಕೆ= ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗಿ, ಆ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯು= ಆ ಕುಂತಳರಾಜನ ಮಂತ್ರಿ , ಅಕಟ= ಆಹಾ, ಪೊಸತು= ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದ ನಡತೆಯು ಈಗ ಉಂಟಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಇದೇಂ= ಇದೇನಚ್ಚರಿ, ಈಗಲೆ= ಈ ಸಂಧ್ಯಾ- 

ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೆ, ನಿಮಗೆ= ನಿಮಗೆ, ಶುದ್ಧಿಸ್ನಾನಂ ಏಕೆ= ನಿರ್ಮಲವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಮಾಡಿರುವ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ನಿಮಿತ್ತವೇನು? 

ಕುಳಿಂದಕನು= ಚಂದನಾವತಿಯರಸು, ಅಸುವಿಡಿದು= ಪ್ರಾಣಸಹಿತನಾಗಿ, ಇಹನೆ= ಇದ್ದಾನೆಯೇ, ಎಂದು=ಎಂಬತೆರನಾಗಿ, 

ಶಂಕೆಯಿಂದ= ಅನುಮಾನಬುದ್ಧಿಯಿಂದ,ಕೇಳ್ದನು= ಪ್ರಶ್ನೆಮಾಡಿದನು. 


ತಾತ್ಪರ್ಯ:- ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾಮವನ್ನಿಟ್ಟು, ಮಡಿಮಾಡಿದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನುಟ್ಟು ,ತುಲಸೀ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಕಂಠವನ್ನಲಂಕರಿಸಿ- 

ಕೊಂಡು,ಸನ್ಮಾರ್ಗಪ್ರವರ್ತಕರಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿರುವ ಚಂದ್ರಹಾಸನ ದೂತರನ್ನು ಮಂತ್ರಿಯಾದ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯು ನೋಡಿ, ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡು, ಅವರನ್ನು ಕುರಿತು, ಓಹೋ! ಇದೇನು ಚಂದನಾವತಿಯ ರಾಜನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದಾನೆಯೇ? ನಿಮ್ಮ ರೂಪು ಈ ರೀತಿ ಬದಲಾಯಿಸಲು ನಿಮಿತ್ತವೇನೆಂದು ಕೇಳಿದನು.